Κοιτώντας πίσω στην 75χρονη ιστορία του μηχανοκίνητου θεσμού, η ιστορία του Ράλλυ Ακρόπολις δεν γράφτηκε μόνο από θρυλικούς ξένους οδηγούς, αλλά και 4 Έλληνες-ήρωες του βολάν. Τέλος η αναμονή για τους απανταχού λάτρες του νηχανοκίνητου αθλητισμού με την ανακοίνωση, προ μερικών ωρών, του Ράλλυ Ακρόπολις 2026 . Ο φετινός ελληνικός αγώνας του WRC, που θα διεξαχθεί στις 25-28 Ιουνίου με έδρα το Λουτράκι, θα διασχίσει νέες Ειδικές Διαδρομές σε Αττική, Πελοπόννησο και Στερεά Ελλάδα και μεταξύ άλλων περιλαμβάνει και μία διανυκτέρευση των αγωνιζόμενων σε πλοίο. Το σκληρότερο ράλλυ της Ευρώπης Βέβαια, κοιτώντας πίσω στην 75χρονη ιστορία του μηχανοκίνητου θεσμού, η ιστορία του Ράλλυ Ακρόπολις δεν γράφτηκε μόνο από θρυλικούς ξένους οδηγούς και εργοστασιακές ομάδες. Πίσω από τον μύθο του «σκληρότερου ράλλυ της Ευρώπης» βρίσκονται και οι Έλληνες αγωνιζόμενοι που έδωσαν πρόσωπο και χαρακτήρα στη διοργάνωση. Από την πρώτη διεθνή εκκίνηση κάτω από τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης το 1953 [και ενώ είχε προηγηθεί η ίδρυσή του το 1951] μέχρι τη σύγχρονη εποχή του WRC, οι ελληνικές συμμετοχές αποτελούν ένα νήμα που ενώνει το παρελθόν με το παρόν, αποτυπώνοντας την εξέλιξη της μηχανοκίνησης στη χώρα. 29 Μαΐου 1953. Η εκκίνηση δίνεται από την Ακρόπολη και η μετάδοση της εποχής μιλά για «Έλληνες, Γιουγκοσλάβους, Γερμανούς και Γάλλους αυτοκινητιστές» που ξεκινούν μια διαδρομή σχεδόν 1.700 χιλιομέτρων σε όλη την ηπειρωτική Ελλάδα. Οι δρόμοι είναι κακοτράχαλοι, γεμάτοι στροφές, χωμάτινοι, με διερχόμενα ζώα, βοσκούς και ελάχιστες υποδομές. Ο αγώνας διαρκεί τρεις μέρες και δύο νύχτες και μοιάζει περισσότερο με δοκιμασία αντοχής παρά με καθαρή μάχη ταχύτητας. Από τα 26 πληρώματα που ξεκινούν, μόλις έξι καταφέρνουν να τερματίσουν -και αυτά μετά κόπων και βασάνων. Πρώτος νικητής ήταν ο Νίκος Παπαμιχαήλ, οδηγώντας μια Jaguar XK120 με συνοδηγό τον Σπύρο Δημητράκο. Η νίκη του ήταν η αρχή μιας ελληνικής κυριαρχίας στα πρώτα χρόνια του θεσμού. Το 1954, όταν η διαδρομή μεγάλωσε σχεδόν στα 2.000 χιλιόμετρα και διέσχιζε πόλεις από τη Λιβαδειά και τη Λαμία μέχρι τη Θεσσαλονίκη και την Καβάλα, νικητής αναδείχθηκε ο Πέτρος Παπαδόπουλος με Opel Rekord. Λίγο αργότερα, το 1955, τη σκυτάλη πήρε ο Ιωάννης Πεσματζόγλου, ένας από τους πιο εμβληματικούς Έλληνες οδηγούς της εποχής. Δημοσιογράφος στο επάγγελμα αλλά παθιασμένος με τα αυτοκίνητα, οδήγησε ένα Opel Kapitän με συνοδηγό τον Μ. Παπανδρέου μέχρι την πρώτη θέση. Η ένταξη του Ράλλυ Ακρόπολις στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα το 1956 άλλαξε τα δεδομένα. Επαγγελματίες οδηγοί και ισχυρές ομάδες άρχισαν να κατακλύζουν τη διοργάνωση, καθιστώντας δυσκολότερη τη διάκριση των Ελλήνων, που στην πλειονότητά τους παρέμεναν ερασιτέχνες με παράλληλες επαγγελματικές υποχρεώσεις. Για δεκαετίες, η ελληνική παρουσία περιορίστηκε κυρίως σε αξιόλογες εμφανίσεις και όχι σε νίκες, όμως το κοινό συνέχισε να ταυτίζεται με τους ντόπιους αγωνιζόμενους, που έδιναν μάχη απέναντι σε κορυφαίους διεθνείς αντιπάλους. Η επόμενη μεγάλη ελληνική στιγμή ήρθε σαράντα χρόνια αργότερα. Το 1995, ο Άρης Βωβός —γόνος επιχειρηματικής οικογένειας και πολυπρωταθλητής Ελλάδας— κατέκτησε τη νίκη οδηγώντας μια Lancia Delta HF Integrale, με συνοδηγό τον Κώστα Στεφανή. Αν και η διοργάνωση εκείνη τη χρονιά προσμετρούσε στο πρωτάθλημα F2 και όχι στο WRC, η επιτυχία του είχε έντονο συμβολισμό: έδειξε ότι η ελληνική παρουσία μπορούσε ακόμη να βρεθεί στην κορυφή. Ο Βωβός, με έξι πανελλήνιους τίτλους και διεθνείς διακρίσεις, έγινε ο τέταρτος Έλληνας νικητής στην ιστορία του θεσμού, κλείνοντας έναν κύκλο που είχε ανοίξει τη δεκαετία του ’50. Στη σύγχρονη εποχή, η παρουσία των Ελλήνων οδηγών έχει διαφορετική μορφή. Το υψηλό κόστος συμμετοχής και η τεχνολογική εξέλιξη του WRC καθιστούν δύσκολη την πλήρη ανταγωνιστικότητα απέναντι στις εργοστασιακές ομάδες. Παρ’ όλα αυτά, κάθε ελληνική συμμετοχή εξακολουθεί να έχει ξεχωριστή σημασία για το κοινό. Η επιστροφή του Ράλλυ Ακρόπολις στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα από το 2021 αναζωπύρωσε το ενδιαφέρον και έδωσε την ευκαιρία σε νέους οδηγούς να δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους στο ίδιο τερέν όπου κάποτε θριάμβευσαν οι Παπαμιχαήλ, Παπαδόπουλος, Πεσματζόγλου και Βωβός. Διαβάστε περισσότερα στο iefimerida.gr