همانطور که قبلاً اشاره کردم مستشاران خصوصی در ایران نه تنها از لحاظ درست بودن توصیهها بلکه بیشتر از نظر اجرا و نتایج آنها کارایی چندانی نشان ندادهاند. به علت سیستم سیاسی ایران، دولت حاضر نیست منافع و امتیازات خصوصی را فدای رفاه عامه کند یا اقدامی به عمل آورد که فرد یا گروه متنفذی را با آن دشمن سازد. افزون بر آن کابینههای ایران چه سالم و چه بیمار آنقدر بر سر کار نمیمانند که حتی یک برنامه اصلاحی را شروع کنند.