نقطه عطف فکری گئورگی گوسپودینوف؛ با انتشار ترجمه‌های بورخس در بلغارستان رقم خورد؛ تجربه‌ای که به گفته خودش «حسی سرمست‌کننده از آزادی» به او داد و نشان داد ادبیات می‌تواند مرز ژانرها را درنوردد و حافظه، اسطوره و دانش را درهم بیامیزد. به گزارش خبرنگار ایلنا، گئورگی گوسپودینوف، نویسنده بلغاری و برنده جایزه بوکر، در گفت‌وگو با گاردین، از مسیر شخصی کتاب‌خوانی و نویسنده‌شدنش گفته است؛ مسیری که از تاثیر عمیق «دخترک کبریت‌فروش» هانس کریستین اندرسن در کودکی آغاز می‌شود و به کشف رهایی‌بخش آثار خورخه لوئیس بورخس، بازخوانی «اودیسه» هومر و هم‌نشینی فکری با «کوه جادو» توماس مان می‌رسد. او خواندن را در پنج یا شش سالگی آموخت و خیلی زود فهمید کتاب؛ جهانی است که نمی‌خواهد از آن بیرون بیاید. در نوجوانی با ولع، رمان‌های ماجرایی توماس مین رید و «مارتین ایدن» جک لندن تا کتابی درباره جرم‌شناسی می‌خواند. در ۱۷ سالگی نامه‌ای به جی.دی. سالینجر نوشت که هرگز ارسال نشد، اما بعدها الهام‌بخش بخشی از کتاب خاطراتش «قاچاقچی داستان» شد.