روح‌الله خالقی در مورد غلامحسین بنان می‌گوید: «بنان تنها خواننده‌ای است که وقتی می‌خواند، من نیازی به کنترل نمی‌بینم؛ زیرا او خودش میزان احساس، تلفظ شعر و رعایت گوشه‌های دستگاه را بهتر از هر کسی می‌داند.» بنان هشتم اسفندماه سال ۱۳۶۴، به دلیل بیماری دستگاه گوارش و افسردگی در بیمارستان ایرانمهر تهران درگذشت و برخلاف وصیتش که مایل بود در گورستان ظهیرالدوله به خاک سپرده شود، دهم اسفند، در امامزاده طاهر کرج به خاک سپرده شد.