Μια νέα γενετική μελέτη ρίχνει φως σε ένα από τα πιο συναρπαστικά κεφάλαια της ανθρώπινης εξέλιξη ς. Οι ερωτικές και αναπαραγωγικές σχέσεις ανάμεσα στους Νεάντερταλ και τους ανατομικά σύγχρονους ανθρώπους, τους Homo Sapiens αποτελούν ένα ξεχωριστό κεφάλαιο της εξέλιξης, σύμφωνα με νέα μελέτη. Τα ευρήματα δείχνουν ότι οι διασταυρώσεις μεταξύ των δύο ειδών δεν ήταν τυχαίες, αλλά φαίνεται πως συνέβαιναν κυρίως μεταξύ αρσενικών Νεάντερταλ και θηλυκών Homo sapiens, μια εκτίμηση που μπορεί να δείξει πολλά ενδιαφέροντα στοιχεία σχετικά με τα πρώτα βήματα της ανθρωπότητας, χιλιάδες χρόνια πίσω. Οι Νεάντερταλ, γνωστοί για τη γεροδεμένη σωματοδομή και τη μεγάλη φυσική τους δύναμη, εξελίχθηκαν και προσαρμόστηκαν στις ψυχρές συνθήκες της Ευρασίας. Από την άλλη, οι πρόγονοι του σύγχρονου ανθρώπου εξελίχθηκαν στην Αφρική, πριν μεταναστεύσουν προς την Ευρασία πριν από περίπου 60.000 έως 70.000 χρόνια. Αν και τα δύο είδη είχαν χωρίσει τις εξελικτικές τους πορείες περίπου 600.000 χρόνια πριν, η «διαχωριστική γραμμή» δεν αποδείχθηκε οριστική. Πώς η γενετική αναδεικνύει πιθανές σεξουαλικές προτιμήσεις Η νέα έρευνα, με επικεφαλής επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια και δημοσιευμένη στο Science, βασίστηκε σε ανάλυση γονιδιωμάτων τόσο Νεάντερταλ όσο και σύγχρονων ανθρώπων. Οι ερευνητές παρατήρησαν ένα αξιοσημείωτο μοτίβο: Στο χρωμόσωμα Χ των σύγχρονων ανθρώπων, τα γονίδια Νεάντερταλ είναι ασυνήθιστα σπάνια. Το εύρημα αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία. Οι γυναίκες διαθέτουν δύο χρωμοσώματα Χ, ενώ οι άνδρες μόνο ένα. Αν οι διασταυρώσεις συνέβαιναν συχνότερα μεταξύ θηλυκών Νεάντερταλ και αρσενικών Homo sapiens, θα αναμέναμε μεγαλύτερη παρουσία Νεάντερταλ DNA στο ανθρώπινο χρωμόσωμα Χ. Ωστόσο, συμβαίνει το αντίθετο: οι «έρημοι των Νεάντερταλ», όπως αποκαλούνται τα τμήματα του χρωμοσώματος Χ που στερούνται Νεάντερταλ DNA, υποδηλώνουν ότι ελάχιστο γενετικό υλικό από γυναίκες Νεάντερταλ ενσωματώθηκε στον ανθρώπινο πληθυσμό. Αντίστροφα, στους Νεάντερταλ εντοπίστηκε μεγαλύτερη παρουσία ανθρώπινου DNA στο χρωμόσωμα Χ σε σχέση με άλλα μέρη του γονιδιώματός τους. Το γενετικό αυτό αποτύπωμα ενισχύει την υπόθεση ότι οι διασταυρώσεις ήταν συχνότερες μεταξύ αρσενικών Νεάντερταλ και γυναικών Homo sapiens και πιθανά οι γυναίκες Homo Sapiens να προτιμούσαν και να ελκύονταν περισσότερο από τους πρωτόγονους συγγενείς τους ή αντίστροφα. Μέχρι σήμερα, πολλοί επιστήμονες θεωρούσαν ότι η απουσία Νεάντερταλ γονιδίων από το ανθρώπινο χρωμόσωμα Χ οφειλόταν στη φυσική επιλογή -ότι δηλαδή κάποια από αυτά τα γονίδια ήταν «τοξικά» ή προκαλούσαν προβλήματα υγείας και έτσι εξαλείφθηκαν με την πάροδο του χρόνου. Η νέα μελέτη, ωστόσο, προτείνει μια πιο κοινωνική ερμηνεία, αυτό που σήμερα με μια ευκολία μπορεί να αποκαλούμε ...γούστο. Αυτή η ερμηνεία εξηγεί ότι ίσως οι ίδιες οι προτιμήσεις ζευγαρώματος να διαμόρφωσαν το νέο γενετικό τοπίο πάνω στο οποίο αναπτύχθηκε ο σύγχρονος άνθρωπος. Το χρονικό πλαίσιο αυτών των επαφών τοποθετείται περίπου πριν από 50.500 έως 43.500 χρόνια, λίγο πριν οι Νεάντερταλ αρχίσουν να εξαφανίζονται από την Ευρώπη. Σήμερα, οι περισσότεροι άνθρωποι εκτός Αφρικής φέρουν ένα μικρό αλλά υπαρκτό ποσοστό Νεάντερταλ DNA -μια ζωντανή υπενθύμιση εκείνων των προϊστορικών συναντήσεων και ....συνευρέσεων. Το φιλί, οι Νεάντερταλ και η ανθρώπινη εξέλιξη Παράλληλα, άλλες έρευνες εξετάζουν και την κοινωνική διάσταση αυτών των σχέσεων. Με βάση συγκριτικά δεδομένα από σύγχρονα πρωτεύοντα, όπως οι χιμπατζήδες και οι μπονόμπο, επιστήμονες χρησιμοποίησαν στατιστικά μοντέλα για να εκτιμήσουν αν οι Νεάντερταλ φιλιούνταν. Ο ορισμός που χρησιμοποιήθηκε ήταν η μη επιθετική επαφή στόματος με στόμα χωρίς μεταφορά τροφής. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι το φιλί πιθανότατα υπήρχε και στους Νεάντερταλ. Σε συνδυασμό με προηγούμενα ευρήματα που δείχνουν ότι άνθρωποι και Νεάντερταλ αντάλλασσαν στοματικά μικρόβια -πιθανότατα μέσω σάλιου -η εικόνα που διαμορφώνεται είναι εκείνη μιας πιο σύνθετης και οικείας αλληλεπίδρασης. Δεν πρόκειται απλώς για σποραδικές αναπαραγωγικές πράξεις, αλλά ενδεχομένως για σχέσεις που περιλάμβαναν τρυφερότητα, έλξη και κοινωνικούς δεσμούς. Φυσικά, παραμένουν αναπάντητα ερωτήματα, όπως επισημαίνει η Daily Mai σε δημοσίευμά της. Ήταν αυτές οι επαφές πάντα συναινετικές; Ποιανού η «προτίμηση» καθόριζε τη διασταύρωση; Τα γενετικά δεδομένα δεν μπορούν να δώσουν πλήρεις απαντήσεις. Ωστόσο, αυτό που γίνεται ολοένα και πιο σαφές είναι ότι η ανθρώπινη εξέλιξη δεν ήταν μια ευθύγραμμη, απομονωμένη πορεία, αλλά ένα πολύπλοκο δίκτυο συναντήσεων, επιλογών και επιρροών. Διαβάστε περισσότερα στο iefimerida.gr