زهرا بهروزآذر به برخی پیشنهادهای مطرح‌شده از سوی حقوقدانان اشاره کرد و گفت: یکی از پیشنهادات مطرح شده از سوی حقوقدانان موضوع «تنصیف اموال پس از ازدواج» است؛ یعنی اموالی که پس از زندگی مشترک به دست می‌آید، میان زوجین تقسیم شود. پیشنهاد دیگر این است که اگر مهریه برای عقدهای جدید بعد از تصویب این قانون، بر مبنای ۱۴ سکه تعیین شود، در مقابل، وکالت بلاعزل در طلاق به زن داده شود تا توازن حقوقی برقرار شود؛ این‌ پیشنهادات در کمیسیون حقوقی و قضایی در حال بررسی است و هنوز مشخص نیست چه میزان از آن‌ها به تصویب برسد؟ معاون رئیس‌جمهور در امور زنان و خانواده ضمن اعلام مخالفت دولت با طرح کاهش سقف ضمانت اجرای مهریه به ۱۴ سکه، به‌کار بردن تعابیری مانند «کاسبی با مهریه» را توهین‌آمیز و مخرب بنیان خانواده دانست و در عین حال این پرسش را مطرح کرد که چرا با چنین اعداد مهم و بعضاً مقدسی به این سادگی برخورد می‌شود؟. زهرا بهروزآذر در پاسخ به پرسشی درباره چرایی ورود دیرهنگام دولت به موضوع اصلاح قانون نحوه اجرای محکومیت‌های مالی و مدنی در بخش مهریه و کاهش سقف ضمانت اجرای آن از ۱۱۰ سکه به ۱۴ سکه، توضیحاتی درباره روند تقنین و نحوه اطلاع دولت از این طرح ارائه کرد و گفت: برای حل یک مسئله و تبدیل آن به قانون، دو مسیر وجود دارد؛ نخست مسیر «لایحه» که از سوی دولت ارائه می‌شود و معمولاً مبتنی بر کار کارشناسی طولانی‌مدت است، دستگاه‌های مختلف درباره آن اظهارنظر می‌کنند و در نهایت از سوی دولت به مجلس تقدیم می‌شود. مسیر دوم «طرح» است که از سوی نمایندگان مجلس پیشنهاد و ثبت می‌شود و تا زمانی که به صورت رسمی اطلاع داده نشود، دولت از آن مطلع نیست.