Deilt hefur verið um hvort Íranar búi yfir kjarnavopnum eða vinni að þróun þeirra um margra ára skeið. Í mars fyrir ári var það mat bandarískra stofnana að ekki væri unnið að gerð kjarnorkuvopns í Íran. Engu að síður gerðu Bandaríkin og Ísrael árásir á kjarnorkuinnviði Írans og fleira í júní. Þá lýsti Trump Bandaríkjaforseti því yfir að kjarnorkuáætlun Írans hefði verið eytt. Nú er því borið við að kjarnorkuvopnaeign Írans sé aðsteðjandi ógn sem bregðast verði við. Samkvæmt nýjustu skýrslum Alþjóðakjarnorkumálastofnunarinnar, í lok árs 2025, hefur auðgun úrans í Íran náð því marki að framleiða mætti efni í nokkur kjarnorkuvopn á stuttum tíma 'ef ákvörðun yrði tekin um það. Þó er talið að smíði sjálfs vopnsins og aðlögun þess að eldflaugum tæki lengri tíma. Mesta áhyggjuefnið snýr að birgðum af mikið auðguðu úrani. Skömmu fyrir árásir Ísraels og Bandaríkjanna á síðasta ári áætlaði Alþjóðakjarnorkumálastofnunin að Íranar réðu yfir rúmlega 440 kílóum af úrani sem auðgað hafði verið í 60 prósent. Fræðilega væri hægt að nota það magn til að smíða allt að tíu einföld kjarnorkuvopn. Talið er að efninu hafi verið komið fyrir í neðanjarðarbyrgjum eða göngum sem urðu fyrir skemmdum í loftárásunum en nákvæm staðsetning þess er ókunn. Vegna þess að eftirlitsmenn Alþjóðakjarnorkumálastofnunarinnar hafa ekki haft aðgang að rústum kjarnorkustöðvanna síðan í júní 2025 ríkir algjör óvissa um hvort efnið sé enn í öruggri vörslu eða hvort því hafi verið dreift til að koma í veg fyrir að það eyðileggist. Áhyggjurnar snúa bæði að því að hægt væri að beita geislavirka úraninu í sprengjum af einhverju tagi, ekki einungis hefðbundnum kjarnorkuvopnum heldur því sem stundum er kallað „dirty bomb“ sem er hefðbundin sprengja sem dreifir geislavirku efni. Einnig að fall stjórnarinnar eða upplausn í samfélaginu gæti orðið til þess að efnið færi á flakk – að óprúttnir sæju sér leik á borði til að selja það, svo dæmi séu tekin. Þetta kemur fram í greiningi International Institute for Strategic Studies. Stórt, hefðbundið vopnabúr En hvort sem Íranar eiga kjarnorkuvopn eður ei, eða myndu beita þeim, er ljóst að íranski byltingarvörðurinn býr yfir öflugu vopnabúri Þrátt fyrir verulegt tjón í hernaðarátökum síðustu ára býr Íran enn yfir einu stærsta og fjölbreyttasta flugskeytavopnabúri Miðausturlanda en samkvæmt greiningu Institute for the Study of War er líklegt að um þriðjungi skotpalla fyrir flugskeyti hafi verið grandað í árásum Ísraels og Bandaríkjanna síðasta sumar. Íran hefur á síðustu tveimur áratugum lagt gríðarlega fjármuni í að auka nákvæmni vopnanna, meðal annars með endurbótum á stýribúnaði til að mæta öflugum loftvörnum, samkvæmt greiningu IranWatch. Shahab-3 og Khorramshahr-flugskeyti sem draga yfir 2.000 eru til í miklu magni og hafa orðið nákvæmari á undanförnum árum svo miða mætti þeim nákvæmlega á tiltekin skotmörk. Óljóst er hvort þessi flugskeyti gætu borið kjarnaodda. Shahed-árásardrónar hafa verið áberandi í Úkraínu en þeir eru íranskir að uppruna. Þá er einfalt að framleiða og talið víst að fjöldi slíkra dróna sé til taks í Íran. Samkvæmt Globalfirepower.com er Íran sextánda öflugasta herveldi heims en Ísrael er í sætinu fyrir ofan, til samanburðar. En ólíkt því sem er t.d. með herafla Bandaríkjanna eru litlar upplýsingar um nákvæmlega hversu stórt vopnabúr Írans er. Financial Times greindi frá því fyrir viku að Íran hefði gert leynilegan vopnasamning við Rússland að andvirði 500 milljóna evra um kaup á þúsundum háþróaðra flugskeyta sem skotið er af öxl. Um væri að ræða umfangsmestu tilraun Írans til að endurreisa loftvarnir landsins sem lagðar voru í rúst í stríðinu við Ísrael á síðasta ári. Ekki er þó talið að vopnin hafi verið afhent enn, heldur að það verði á árunum 2027–2029. Þetta þykir samt sýna að ráðamenn í Teheran hafi lagt á það mikla áherslu frá því í sumar að efla hernaðargetuna á ný í kjölfar stríðsins. Íran á sér jafnframt bandamenn á meðal bardagasveita víðs vegar í Miðausturlöndum. Stuðningur við Hezbollah í Líbanon, Húta í Jemen og vígahópa í Írak og Sýrlandi hefur gert Íran kleift að beita valdi langt út fyrir eigin landamæri án þess að lenda í beinu stríði. Ástandið í Gaza, árásir í Líbanon og fall Assad-fjölskyldunnar í Sýrlandi hefur þó dregið stórlega úr mætti þessara bandamanna stjórnvalda í Teheran. Byltingarvörðurinn ræður ferð Íranski byltingarvörðurinn er ein áhrifamesta og öflugasta stofnun Írans. Vörðurinn gegnir lykilhlutverki í hernaði, innanríkisöryggi og efnahagsmálum landsins. Starfsemi hans hefur sætt vaxandi gagnrýni á alþjóðavettvangi, meðal annars af hálfu Bandaríkjanna og Evrópusambandsins, síðast vegna hlutverks hans í að kveða niður fjöldamótmæli af hörku í ársbyrjun 2026. Byltingarvörðurinn var stofnaður í kjölfar byltingarinnar 1979 sem mótvægi við hefðbundna herinn, sem klerkastjórnin treysti ekki. Í dag heyrir vörðurinn beint undir Ali Khamenei, æðsta leiðtoga Írans, og hafa völd hans aukist til muna. Meðal helstu verkefna varðarins er rekstur eldflaugakerfis landsins og stjórn Kúds-sveitanna, sem sjá um hernaðaraðgerðir og samstarf við bandamenn Írana á borð við Hamas og Hezbollah. Ítök byltingarvarðarins ná langt út fyrir vígvöllinn. Fjöldi fyrrverandi liðsmanna gegnir nú ráðherraembættum, situr á þingi eða stýrir héraðsstjórnum. Þá hefur vörðurinn hagnast um milljarða dollara á umfangsmikilli viðskiptastarfsemi sem ætlað er að sniðganga alþjóðlegar refsiaðgerðir. Sérfræðingar telja að byltingarvörðurinn muni gegna lykilhlutverki þegar kemur að því að velja eftirmann hins aldraða æðsta leiðtoga. Verði sú raunin gæti staða samtakanna styrkst enn frekar sem talið er að muni torvelda allar tilraunir til pólitískra umbóta í landinu, segir í grein Council for Foreign Relations.