قدرت، بازار و نظم ناپایدار

درحالی‌که دونالد ترامپ قصد دارد در ماه آوریل به پکن برود و با شی جین‌پینگ ملاقات کند، جهان وارد فضایی می‌شود که بیش از تشریفات به شفافیت نیاز دارد. در حال حاضر بازارها ارزش ریسک را در لحظه تعیین می‌کنند. درحالی‌که دونالد ترامپ قصد دارد در ماه آوریل به پکن برود و با شی جین‌پینگ ملاقات کند، جهان وارد فضایی می‌شود که بیش از تشریفات به شفافیت نیاز دارد. در حال حاضر بازارها ارزش ریسک را در لحظه تعیین می‌کنند. هرگونه اقدام سیاسی نسنجیده بلافاصله به نوسانات مالی منجر می‌شود. اظهارات نادرست و مانورهای نظامی یا تحریم‌های نابجا هم ممکن است در کسری از ثانیه بر بازار ارز، کالا و سهام اثر بگذارند. اما حقیقت مهم‌تری در پسِ جریان سرمایه تقابل چین و آمریکا نهفته است: صیانت از ارزش‌های دموکراتیک که زمانی هنگ‌کنگ را براساس آنها می‌شناختند و رویکردی که اکنون در قبال رویدادهای جهانی وجود دارد. سفر ترامپ -‌اگر انجام شود- نمادین نخواهد بود، بلکه جنبه ساختاری خواهد داشت و نتایج آن در سطوح مختلف قابل مشاهده خواهد بود. نخستین تعامل مهم ترامپ و شی در سال ۲۰۱۷ با دقت برنامه‌ریزی شده بود. رکس تیلرسون، مدیرعامل پیشین اکسون موبیل که مدت کوتاهی تصدی وزارت امور خارجه آمریکا را برعهده داشت و سپس جای خود را به مایک پومپئو داد، پیش از حضور شی در عمارت مارالاگو در آوریل ۲۰۱۷ و سفر رسمی ترامپ به پکن، به فرونشاندن تنش‌های اولیه کمک کرده بود. آمریکا در آن مقطع بر مدیریت کسری تجاری و هماهنگی دیپلماتیک تمرکز داشت. دیدار طرفین محتاطانه بود و بازارها از حاشیه امن برخوردار بودند. شی پیش‌تر در سال ۱۹۸۵ در جریان سفر به آیووا با جامعه آمریکا آشنایی پیدا کرده بود؛ تجربه‌ای کوتاه اما نمادین که سال‌ها پیش از رسیدن به رهبری عالی چین نصیب او شده بود. با این‌ حال، شرایط کنونی به‌طور کلی متفاوت است. تعامل جای خود را به رقابت ساختاری داده و زبانِ رقابت راهبردی جایگزین زبانِ مشارکت شده است.