De zevenjarige Ian uit Haarlem is een pienter en actief ventje. Hij houdt enorm van klimmen en buitenspelen, maar dat lukt vaak niet. Door ziekte kan zijn moeder hem lang niet altijd begeleiden. De organisatie Buurtgezinnen zoekt nu een oplossing voor hem. Ian* woont met zijn moeder Hanna in een bescheiden flatje in het Bosch en Vaartkwartier, op de grens van Haarlem en Heemstede. In de woonkamer is Esther Groenheide van Buurtgezinnen met Ian bezig met een legpuzzel. Ze begeleidt het gezin inmiddels al een jaar of vijf. Moeder Hanna* kwam in 2009 vanuit Afghanistan naar Nederland. Ze woont nu tien jaar in Haarlem. Het nieuws over de oorlog met Pakistan volgt ze op de voet. "Ze kijkt het de hele tijd", zegt Ian. Steungezin gezocht Esther Groenheide: "Omdat de moeder van Ian worstelt met haar gezondheid, ben ik op zoek naar een steungezin dat er af en toe met hem op uit wil trekken. De moeder heeft hier verder geen familie, er zijn dus weinig mensen om op terug te vallen." Hanna: "Hij wil zo graag buitenspelen, hij moet zijn energie kwijt. Anders zit hij hier de hele tijd binnen achter de iPad en dat wil ik liever niet. Hij heeft veel energie. Soms gaan we even naar de speeltuin, maar dat hou ik niet zo lang vol. Dan wil Ian nog heel graag blijven, maar moeten we weer terug naar huis." Tekst gaat verder onder de foto. Moeder Hanna heeft fysieke klachten na een eerder auto-ongeluk. Ook heeft ze veel last van reuma. "Haarlem is een goede stad om te wonen, maar ik ga weinig naar buiten. Vooral als het koud is, heb ik veel pijn door de reuma." Daardoor zit Ian ook vaker binnen dan goed voor hem is. En daar wil Buurtgezinnen een handje bij helpen, vertelt Groenheide. "Buurtgezinnen is een landelijk netwerk, we zijn nu in zo'n 150 gemeenten actief. Sinds zes jaar ook in Haarlem. We zoeken steungezinnen voor kinderen uit een kwetsbaar gezin in de buurt. Dat begint vaak met iets heel praktisch, maar het kan uitgroeien tot een soort tweede familie." Logopedie en fietsles "In het geval van Ian zou het zo ontzettend fijn zijn als er een steungezin in de buurt woont en hem bijvoorbeeld een dagje in het weekend mee op pad kan nemen. Dan heeft zijn moeder ook even rust. Het hoeft echt niet elk weekend te zijn en ook niet de hele dag." Eerder was er al een steunmoeder in beeld bij het gezin. Zij bracht hem naar logopedie en liet hem spelen met andere kinderen. Dat hielp enorm, vertelt moeder Hanna. "Toen hij twee jaar was, kon hij helemaal niet praten. Maar gelukkig gaat het nu heel goed. Hij spreekt goed Nederlands en het gaat echt heel goed op school. Hij zit in groep 3-4, maar twee keer in de week schuift hij aan in groep 5-6 om te lezen. En rekenen gaat ook prima." 'Een geweldig kind' De steunmoeder leerde Ian ook fietsen. "Helaas heeft ze nu de tijd niet meer om met hem op pad te gaan", zegt Groenheide. "Dus hopen we op een nieuw steungezin. In het ideale geval worden de weekenden een beetje gebroken. Moeder maakt zich veel zorgen en slaapt daarom slecht. Als Ian lekker op pad is, kan ze even bijslapen. En Ian hoeft zich dan ook geen zorgen om haar te maken." "Dan kan hij gewoon even kind zijn. Zo'n steungezin kan een stel met kinderen zijn, maar bijvoorbeeld ook een actieve bonusopa en -oma. Het is een heel lief ventje, waar je veel plezier aan kunt beleven. Je merkt dat hij zich soms zorgen maakt om zijn moeder en we gunnen hem echt meer plezier. Het is een geweldig kind!" Tekst gaat verder onder de foto. Ian en Esther gaan op de foto in een speeltuintje in de buurt. Daar is direct te merken hoe actief het jochie is. Als een ware stuiterbal bedwingt hij alle speeltoestellen in het parkje. Nadat de foto's zijn gemaakt - veel te snel naar de zin van Ian - brengt Esther hem weer veilig thuis. Maar als het aan Ian had gelegen, was hij nog een tijdje blijven spelen.