Litla svið Þjóðleikhússins umbreytist næstu mánuði í töfrandi skynheim fyrir yngstu áhorfendurna þegar leikhópurinn Miðnætti frumsýnir glænýja íslenska barnasýningu með frumsaminni tónlist. Verkið heitir Hreiðrið og er leikstýrt af Agnesi Wild sem nýlega leikstýrði Línu Langsokk og Blómunum á þakinu. Sviðið hefur verið útbúið sérstaklega fyrir litla áhorfendur sem geta skriðið öruggir um mjúkt og litríkt rýmið. Í sýningunni eru fá orð notuð og notast er við tákn með tali. Sýningin hentar því vel börnum með ólík móðurmál og heyrnarskertum börnum. Agnes leit við í Síðdegisútvarpinu á Rás 2 og sagði betur frá verkinu. „Það var einn fjögurra mánaða hjá okkur í gær og honum fannst svo gaman. Hann fer náttúrlega ekki heim og segir: Ég sá svo skemmtilegt leikhús. En það er upplifunin og skynjunin,“ lýsir Agnes. „Við erum að vinna mikið með skynjun og það eru hljóð og þú færð smá vatn. Við erum ekki að hella vatni yfir fólk en það er spreybrúsi og þú finnur áferðina og þá má leika og hrista.“ „Þetta er fyrir þessi allra yngstu. Þetta er svona þátttökuleikhús og skynvænt og það má dansa og syngja með og upplifa. Það má gráta, þá fer maður bara aðeins fram og kemur aftur inn.“ Þó svo að þau tali um að sýningin sé fyrir börn á aldrinum 3 mánaða til 3 ára þá geta eldri börn líka notið. „Það er alveg fullt af eldri krökkum sem hefur þótt bara mjög gaman. Eldri systkini sem fá að koma og taka þátt og snerta og horfa á aðeins öðruvísi leikhús.“ Óskar þess alltaf að barnið sé enn þá lítið og í fanginu Þó svo að sýningin sé einföld í sniðum og einblíni á upplifun áhorfenda þá er söguþráður í verkinu. „Þetta gerist í hreiðri í íslenskri sveit þar sem spói kemur og lendir. Hann kemur frá heitu löndunum. Hann er að búa sér til hreiður og þar er egg.“ „Hann á þetta litla egg sem klekst svo út, í því er lítill ungi. Þetta er svona þroskasaga unga en líka saga foreldra og barna; hvað maður er alltaf sem foreldri að vonast til að barnið sitt verði stórt,“ útskýrir Agnes. Sem foreldri hugsi maður sífellt hvers vegna barnið sé ekki farið að skríða eða labba en svo þegar það er farið að labba þá óskar maður þess að barnið væri enn þá lítið. „Maður er alltaf í einhverri svona þroskakeppni. Þú vilt að börnin þín stækki en samt viltu líka bara að þau séu lítil í fangi endalaust. Það er söguþráðurinn, þeir þroskast saman og svo verður ungi stór og flýgur úr hreiðrinu og þeir fljúga saman aftur til Afríku.“ Tónlistina semur Sigrún Harðardóttir fiðluleikari sem er með Agnesi í Miðnætti ásamt Evu Björgu Harðardóttur leikmynda- og búningahönnuði. Sigrún leikur einnig með Agnesi í Þorra og Þuru sem heillað hefur yngsta áhorfendahópinn sömuleiðis. „Hún semur alla tónlistina í verkinu. Eitt lagið í þessu er flókið sönglag og notað sem tónlistarmyndband eiginlega. Svo erum við með þátttökulög þar sem þau hrista og allir fá að hrista með og klappa. Það eru einföld orð í flestum lögunum nema einu stóru.“ „Þá þarf ég að koma aðeins og gyrða alla í brók“ Það verður að teljast afrek að vera með þrjár leiksýningar í gangi á einu tímabili því eins og fyrr segir leikstýrði Agnes einnig Blómunum á þakinu og Línu langsokk í Þjóðleikhúsinu. „Ég var heppin að ég fór í fæðingarorlof frá vinnunni minni hér á RÚV og gat farið á meðan ég var í leyfi.“ „Ég var samt ekki í orlofi að vinna, ég tók mér í alvörunni orlof og hvíldi mig með barninu mínu en svo inn á milli gat ég leikstýrt tveimur leiksýningum.“ Sem leikstjóri kemur Agnes sýningunum á koppinn en stígur svo frá og leyfir sýningunni að rúlla. „Maður kíkir samt og lagar og fylgist með. Ég fer alveg á Línu.“ Sýningar eigi það nefnilega til að breytast örlítið eftir að þær eru komnar í sýningu. „Sérstaklega barnasýningar því það eru sýndar svo margar sýningar. Þá verða leikararnir svolítið vanari og þær fara að breytast og lengjast kannski. Þá þarf ég að koma og aðeins gyrða alla í brók,“ segir Agnes og hlær. „Stundum læt ég vita og stundum sit ég bara úti í sal.“ „En þetta er allt frábært fólk og ég treysti þeim fyrir sýningunni.“ Hreiðrið verður sýnt í mars og apríl en svo tekur annað verk við á litla sviðinu. „Það er Óresteia þarna á efri hæðinni og svo Hreiðrið, Óresteia ungu barnanna, á neðri hæðinni.“ Sýningin Hreiðrið er fyrir allra yngstu leikhúsáhorfendurna. Leikstjórinn Agnes Wild segir verkið vera þroskasögu unga en einnig hvernig foreldrar fylgjast með börnunum sínum vaxa og dafna Rætt var við Agnesi Wild í Síðdegisútvarpinu á Rás 2. Viðtalið má finna í spilaranum hér fyrir ofan.