12 Ekim 1934'de İnebolu'da doğan Oğuz Atay'a bütün yazdıklarının ötesinde bakıyorum, kendi gözleriyle ve de bana bıraktıklarıyla. Mezarında huzursuz olan, hep acıyla kıvranan, pişmanlıklar içinde iç geçiren, azap dolu bir ruh görüyorum sadece. Atay'ın bu huzursuzluğu, dehşetli azabı, büyük pişmanlığı kanımca; hakikat ışığına o kadar yaklaşmış olmasına rağmen, çok uzağında koca bir ömür sürmüş olmasından kaynaklanıyor. Atay, kalemle ulaşabilmeyi çok istediği ebedi ışığı bir türlü yakalamadı. Dostoyevski'nin kötü bir kopyası olarak kaldı. Ye