Fas tarihinin en mühim askerî yapı taşlarından biri olan ve “Ceyşu’l-Buhârî” (Buhârî Ordusu) yahut “Abîdu’l-Buhârî” (Buhârî’nin Köleleri) adıyla maruf olan Buhârî Ordusu, 17. yüzyılın ikinci yarısında Alevî Sultanı Mevlây İsmâil b. Şerîf (ö. 1039) tarafından tesis edilen, doğrudan sultana bağlılığı esas alan ve sayısı 150.000 askere ulaşan disiplini yüksek bir askerî teşkilattır. Bu ordunun temelini, büyük kısmı siyahîlerden oluşan köleler ve azat edilmiş eski köleler (harâtîn) teşkil etmiştir. Söz konusu yapılanma, sadece bir askerî düzenlemeden ibaret kalmamış; siyasî, sosyal, ekonomik ve hatta fıkhî alanlarda da derin etkiler doğurmuş; dönemin Fas’ında merkezî otoritenin tahkimi, kabilelerin itaate zorlanması ve işgalci güçlere karşı savunmanın inşası gibi birçok fonksiyonu ifa etmiştir.