İnsanın yokluktan varlığa, çamurdan kemiğe uzanan biyolojik serüveni hatırlatılırken; kulluğun sadece bir ritüel değil, her zümre (günahkâr, münâfık, mümin) için ayrı bir "özü sözü bir olma" dâvâsı olduğu vurgulanıyor.