İran, bölgesel krizleri, Hamaney ve Kasım Süleymani gibi büyük kayıpları, derin bir teopolitik sembolizmle yönetiyor. "Direniş Ekseni"ne moral aşılayan bu görseller, askeri bozgun riskini dini bir coşku ve "ebedi galibiyet" anlatısıyla ikame ederek rakip devletlere mistik bir şekilde meydan okuyor.