Το θρυλικό κτίριο της Πατησίων ΑΚΡΟΠΟΛ επιχειρεί να βγει από τη μέρα της μαρμότας και να αρχίσει να λειτουργεί πλήρως και αδιάλειπτα. Ο Κώστας Στασινόπουλος με την μεγάλη διαδρομή στον χάρτη της σύγχρονης τέχνης στο εξωτερικό, επιστρέφει στην Ελλάδα για το Kyklos, το μουσείο του Ντίνου και της Λίας Μαρτίνου. Το Εθνικό Θεάτρο αποκτά νομοσχέδιο. Τα νέα του Πολιτισμού. ΑΚΡΟΠΟΛ reloaded - όλες οι εξελίξεις Προσπαθώ να ανακαλέσω στη μνήμη μου όλους τους υπουργούς και υφυπουργούς πολιτισμού που εδώ και σχεδόν δύο δεκαετίες έχουν κατά καιρούς επισκεφθεί το κτίριο τοπόσημο που κατασκευάστηκε μεταξύ του 1926 και του 1928, ένα αριστούργημα του γαλλικού Art Nouveau. Πώς πόζαραν με ύφος μεταξύ οραματικού και ονειρικού και μίλησαν για το μέλλον του κτιρίου. Ακόμα και ειδικό νομοσχέδιο ψηφίστηκε τον Ιούλιο του 2020 μετατρέποντας το Acropole Across σε νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου και τότε πιστέψαμε ότι ναι, είμαστε κοντά στη νέα ζωή του κτιρίου. Είχε ανακοινωθεί τότε ότι ο ΑΚΡΟΠΟΛ θα άνοιγε εντός του 2022. Μεσολάβησαν πολλά, αλλά τελικά όλα δείχνουν πως ο Μάρτιος του 2026 θα είναι ο μήνας που το επιβλητικό άλλοτε ξενοδοχείο, έναντι του Πολυτεχνείου θα ανοίξει με ένα ήπιο πιλοτικό άνοιγμα και με στόχο να παραμείνει ανοιχτό και σταδιακά να φτάσει στην επιθυμητή χρήση. Πληροφορίες μας αναφέρουν ότι ολοκληρώθηκαν οι απαραίτητες εργασίες ανανέωσης του κτιρίου εσωτερικά, ένα ρετούς σαν να λέμε, όπως βαψίματα, διότι το γεγονός ότι έμενε κλειστό αν και ήταν πλήρως απεκατεστημένο προκάλεσε αναμενόμενες φθορές. Ταυτόχρονα από μέρα σε μέρα βγαίνει στον αέρα διαγωνισμός για την προμήθεια εξοπλισμού (τεχνολογικού, εκθεσιακού, γραφειακού) και οπτικοακουστικών μέσων απαραίτητων για την πορεία του χώρου στο μέλλον. Ακόμα και η σύμβαση για τη συντήρηση των ανελκυστήρων μόλις υπεγράφη.Συνολικά το ΑΚΡΟΠΟΛ είχε ενταχθεί στο ΕΣΠΑ με χρηματοδότηση 3,7 εκατομμυρίων ευρώ. Εντός του Μάρτη αναμένεται να ορισθεί από την υπουργό Πολιτισμού το Διοικητικό Συμβούλιο που θα διαχειριστεί το Ακροπόλ από το πιλοτικό του άνοιγμα αλλά και σε βάθος χρόνου, αφού ήδη οι πρώτες δράσεις έχουν σχεδιαστεί. Να σημειώσουμε ότι πέραν του ΔΣ, το ΑΚΡΟΠΟΛ, είναι αρμοδιότητα του υφυπουργού Πολιτισμού. Τα «θυρανοίξια» θα γίνουν από την Παρασκευή 13 ως την Κυριακή 15 Μαρτίου με το Διεθνές Συνέδριο Πολιτιστικής Συνταγογράφησης για να παρουσιάσει το αποτέλεσμα των δύο πιλοτικών φάσεων πολιτιστικής συνταγογράφησης που εφαρμόστηκε στην Ελλάδα και γενικά τα οφέλη της συνεργασίας πολιτισμού υγείας και κοινωνικής φροντίδας. Η δράση αυτή χρηματοδοτήθηκε από το Ταμείο Ανάκαμψης Θα ακολουθήσει άμεσα η παρουσίαση εκτενούς έκθεσης για την Χειροτεχνία, που διοργανώνει το Υπουργείο Πολιτισμού προκειμένου να αναδείξει τα αποτελέσματα μιας άλλης δράσης χρηματοδοτούμενης από το Ταμείο Ανάκαμψης. Άνθρωποι κοντά στο έργο δηλώνουν αισιόδοξοι ότι το έργο «θα πάρει μπρος», έστω και με καθυστερήσεις. Στόχος είναι να λειτουργήσει το Ακροπόλ ως ένα ΚΕΠ για καλλιτέχνες σε αναζήτηση χρηματοπιστωτικών πόρων, ότι θα λειτουργήσει ως μοχλός για την ανάπτυξή τους. Έχει ενδιαφέρον ότι  το 2024 εκπονήθηκε μελέτη ανάλυσης επιλογών και επιχειρηματικού σχεδίου (business plan) του “ΑΚΡΟΠΟΛ ΑΚΡΟΣ από μεγάλη αγγλική εταιρεία στρατηγικών μελετών στο Λονδίνο (χρηματοδοτούμενη από τον Οργανισμό Πολιτισμού και Ανάπτυξης ΝΕΟΝ) που προτείνει ακριβώς αυτό το προφίλ, στο οποίο είχαν καταλήξει και οι αρμόδιες υπηρεσίες του ΥΠΠΟ σε προκαταρκτικές μελέτες. Το ουσιαστικό διακύβευμα τώρα δεν είναι το άνοιγμα, αλλά η διάρκεια. Το νέο Διοικητικό Συμβούλιο που θα οριστεί καλείται να αποδείξει ότι η μετατροπή του ΑΚΡΟΠΟΛ σε ΝΠΙΔ μπορεί να εξασφαλίσει ευελιξία, διαφάνεια και σταθερή στρατηγική, όχι απλώς ταχύτερες διαδικασίες. Η αξιοποίηση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης δημιουργεί μια σημαντική αφετηρία, όμως η πραγματική πρόκληση είναι η συνέχεια μετά τη χρηματοδότηση: η θεσμική μνήμη, η σαφής ταυτότητα, η σταθερή σχέση με τους δημιουργούς. Άλλωστε η δυνατότητα εκταμίευσης χρημάτων από το Ταμείο Ανάκαμψης τελείωσε, τώρα πρέπει οι μηχανές της όποιας ανάπτυξης να δουλέψουν μόνες τους. Αν το Ακροπόλ θέλει να λειτουργήσει ως ουσιαστικός κόμβος στήριξης καλλιτεχνών και πολιτιστικών πρωτοβουλιών, χρειάζεται μακρόπνοο σχεδιασμό, ανοιχτές διαδικασίες και ξεκάθαρους όρους συνεργασίας. Το 2026 μπορεί να αποτελέσει μια νέα αρχή, υπό την προϋπόθεση ότι το άνοιγμα θα συνοδευτεί από συνέπεια, λογοδοσία και σταθερό προσανατολισμό στον καθοριστικό ρόλο του πολιτισμού και των δημιουργικών βιομηχανιών όχι μόνο στην οικονομική ανάπτυξης, αλλά και στην ελευθερία των δημιουργών να ανθίσουν και να δείξουν και διεθνώς την ιδιαίτερη ταυτότητά τους. To Βrain Regain στον Πολιτισμό: Ο Κώστας Στασινόπουλος από την Serpentine στο Kyklos του Πειραιά Κάθε φορά που επισκέπτομαι τον Πειραιά και κινούμαι επί της οδού Μικράς Ασίας παράλληλα με τις γραμμές του τρένου, λίγο πριν αυτή αρχίσει να γίνεται κατηφορική, κοιτάζω πάνω από την περίφραξη του μεγάλου οικοπέδου όπου θα αναγερθεί ο Kyklos. Ένα μουσείο αφιερωμένο στην τέχνη από την Αφρική και τη Ωκεανία, από το Ίδρυμα Ντίνου και Λίας Μαρτίνου με την υπογραφή του Ρέντσο Πιάνο. Οι χωματουργικές εργασίες έχουν σχεδόν ολοκληρωθεί, οι πρέσες και οι μπουλντόζες έχουν ετοιμάσει το χώρο για να αρχίσει η κατασκευή. Πριν ακόμη υψωθούν οι τοίχοι του, η ταυτότητά του αποκτά κατεύθυνση μέσα από την επιλογή του Κώστα Στασινόπουλου ως καλλιτεχνικού διευθυντή. Η παρουσία του σηματοδοτεί έναν θεσμό που τοποθετείται από την αρχή μέσα στον διεθνή διάλογο και ταυτόχρονα μέσα στην ελληνική πραγματικότητα, με επίγνωση της γεωγραφίας και της ιστορίας του τόπου όπου εγκαθίσταται. Ο Στασινόπουλος έχει διαμορφώσει μια διαδρομή που συνδυάζει θεωρητικό βάθος και ζωντανή επιμελητική πράξη. Ως επιμελητής των Live Programmes στη Serpentine του Λονδίνου, έχει αναπτύξει πλατφόρμες όπου η performance, ο χορός, ο κινηματογράφος, η μουσική και ο δημόσιος λόγος συναντιούνται με ζητήματα κλιματικής κρίσης, queer πολιτικής και ρευστής ταυτότητας. Το πρόγραμμα Back to Earth, αφιερωμένο στην οικολογία και το μέλλον του πλανήτη, ανέδειξε τη θέση του ότι η τέχνη αποτελεί ενεργό πεδίο σκέψης για το πώς ζούμε, με ποια υλικά συγκροτείται η καθημερινότητά μας και με ποιους τρόπους μπορούν οι συλλογικότητες να συνδιαμορφώσουν απαντήσεις σε κρίσιμα ερωτήματα. Η συν-επιμέλεια της έκδοσης 140 Artists’ Ideas for Planet Earth μαζί με τον κορυφαίο επιμελητής Hans Ulrich Obrist έφερε σε έναν κοινό τόπο καλλιτέχνες που αντιμετωπίζουν την καλλιτεχνική πράξη ως μορφή πλανητικής ευθύνης. Η ακαδημαϊκή του πορεία, από τη Βιοχημεία στο Imperial College έως το διδακτορικό στην Ιστορία της Τέχνης στο University of York, διαμόρφωσε μια σκέψη που κινείται διαρκώς ανάμεσα σε επιστήμες και ανθρωπιστικές σπουδές. Η εμπειρία του σε οργανισμούς όπως το ΚΠΙΣΝ, η Whitechapel Gallery, η Frieze και η Μπιενάλε της Αθήνας, καθώς και η σημερινή του ιδιότητα ως μέντορα στο Onassis AiR, τον φέρνουν σε επαφή με διαφορετικά οικοσυστήματα παραγωγής πολιτισμού, από τα μεγάλα ιδρύματα έως τις νεότερες καλλιτεχνικές πρακτικές. Ο Χρήστος Καρράς, Εκτελεστικός Διευθυντής του Κyklos δήλωσε: «Είμαστε ιδιαίτερα χαρούμενοι που καλωσορίζουμε τον Κώστα στον KYKLOS, σε έναν ρόλο που θα είναι καθοριστικός για τη διαμόρφωση της επιμελητικής οπτικής και του προγράμματος του οργανισμού. Διαθέτει εκτεταμένη διεπιστημονική εμπειρία σε διεθνές επίπεδο, καθώς και βαθιά γνώση του ελληνικού πολιτιστικού οικοσυστήματος, δύο βασικές ιδιότητες για τη δημιουργία ισχυρών τοπικών ριζών και την καλλιέργεια ενός πνεύματος εξωστρέφειας». Στο KYKLOS, αυτή η εμπειρία αναμένεται να μεταφραστεί σε έναν οργανισμό όπου ο χρόνος και το σώμα θα έχουν κεντρικό ρόλο, όπου η έκθεση θα συνομιλεί με τη ζωντανή δράση και όπου ο δημόσιος διάλογος θα αποτελεί οργανικό τμήμα του προγράμματος. Η έννοια της κυκλικότητας υποδηλώνει μια αντίληψη σχέσεων και αλληλεξαρτήσεων, ένα οικοσύστημα ιδεών που τροφοδοτείται από συνεργασίες και ανταλλαγές. Ο Πειραιάς, λιμάνι και πέρασμα, προσφέρει το συμβολικό υπόβαθρο για έναν θεσμό που επιδιώκει να λειτουργεί ως κόμβος, με ανοιχτό βλέμμα προς τη Μεσόγειο και τον κόσμο. Η μέχρι τώρα σκέψη του Στασινόπουλου γύρω από την έννοια της «thriveability», της άνθησης μέσα από ουσιαστική στήριξη και μακροπρόθεσμη φροντίδα ενός πολιτιστικού οικοσυστήματος, δίνει και το στίγμα των προσδοκιών. Το KYKLOS έχει τη δυνατότητα να εξελιχθεί σε τόπο συνάντησης καλλιτεχνών, θεωρητικών και κοινού, σε μια πλατφόρμα που ενεργοποιεί τον διάλογο γύρω από την ταυτότητα, την οικολογία και τις μορφές συλλογικής ζωής. Μέσα από αυτή τη νέα αρχιτεκτονική και επιμελητική συνθήκη, ο κύκλος ανοίγει ως πεδίο διαρκούς κίνησης και ανανέωσης, με τον Πειραιά στο επίκεντρο μιας σύγχρονης πολιτιστικής τροχιάς. Ένα νομοσχέδιο για το Εθνικό Θέατρο Μέσα στην αναταραχή που έχει ανακύψει για το ζήτημα της καλλιτεχνικής εκπαίδευσης με το Εθνικό Θέατρο να εκδίδει χθες ανακοίνωση τονίζοντας ότι το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο δεν εξασφαλίζει συνολικά το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, αρχίζει παράλληλα να λειτουργεί οσονούπω ειδική επιτροπή που θα επεργαστεί την κατάρτιση νομοσχεδίου για το Εθνικό Θέατρο αλλά και για το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Η επιτροπή έχει την υποχρέωση να υποβάλλει σχέδιο νόμου και αιτιολογικής έκθεσης στην υπουργό μέχρι τις 30 Απριλίου και απαρτίζεται από εμβληματικούς ανθρώπους του θεατρικού χάρτη. Ο Γιάννης Χουβαρδάς (που έχει διατελέσει διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου από το 2007 ως το 2013, ο μακροβιότερος της σύγχρονης εποχής μετά τον Νίκο Κούρκουλο), η νυν διευθύντρια Αργυρώ Χιώτη, ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου Μιχαήλ Μαρμαρινός, ο Νικόλαος Διαμαντής καλλιτεχνικός διευθυντής του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά και ο Αστέριος Πελτέκης καλλιτεχνικός διευθυντής του ΚΘΒΕ είναι μεταξύ των καλλιτεχνών, όπως και ο Φίλιππος Σοφιανός που είναι καλλιτεχνικός διευθυντής στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Καλαμάτας, ο Γιάννης Μαργαρίτης, η Ελένη Δημοπούλου. Διαβάστε περισσότερα στο iefimerida.gr