Եթե քաղաքական գործիչները խոսում են ինստիտուտների մասին, ապա Խաչատրյանը վեր է հանում ավելի հիմնարար խնդիր՝ ժողովրդավարության բարոյական հիմքերը։ Նրա դիտարկմամբ՝ այսօրվա հասարակական իմպուլսիվ վարքագիծն ու բռնության դրսևորումները, որոնք հասնում են անգամ երկրի թիվ մեկ ամբիոն, կրթական ցածր մակարդակի ուղղակի հետևանքն են։