Kant aydınlanmayı insanın ergin olmama durumundan kurtulması şeklinde tanımlarken aydınlanma öncesi insandaki eksikliğe de işaret etmiş olur. Buna göre insan, aklını başkasının kılavuzluğu ve yardımı olmadan kullanma iradesini gösteremediği için noksanlıkla maluldur. Dolayısıyla aydınlamanın tüm iddiası bu ‘noksanlığın’ giderilmesi olarak görülebilir.