„Við Hákon leikum yfirleitt systkini eða hjón eða einhvers konar dúó,“ segir Birna Pétursdóttir sem fer með aðalhlutverk í Mömmó ásamt Hákoni Jóhannessyni. Mömmó er síðasta leiksýningin sem Borgarleikhúsið frumsýnir á þessu leikári. Verkið er eftir Paulu Vogel sem er eitt virtasta og vinsælasta núlifandi leikskáld Bandaríkjanna. Mömmó, eða Mother Play eins og það nefnist á frummálinu, er nýjasta verk hennar og var frumsýnt á Broadway 2024 við góðar viðtökur. Sigrún Edda Björnsdóttir fer með hlutverk ættmóðurinnar sjálfrar sem byggist á móður Vogel en verkið er sjálfsævisögulegt og fjallar um flókið samband hennar við móður sína og bróður. Leikstjóri er Agnar Jón Egilsson sem leikstýrði verðlaunasýningunni Fúsa í Borgarleikhúsinu. Birna og Hákon voru gestir Síðdegisútvarpsins. Yfirleitt systkini eða par Birna og Hákon hafa leikið töluvert saman síðustu ár í Borgarleikhúsinu en Hákon segir einhvern annan en þau sjálf verða að svara því hvers vegna þau séu iðulega systkini eða par. „Því hefur bara verið púslað þannig saman síðustu misseri.“ Þau séu góðir vinir en kynntust í gegnum leikhúsið. „Það er einhver kemestría bara,“ segir Birna sem hlaut tilnefningu til Grímuverðlaunanna fyrir hlutverk sitt í Sýslumaður dauðans á síðasta leikári þar sem hún lék á móti Hákoni sem hlaut Grímuverðlaunin fyrir hlutverk sitt í þeirri sýningu. Birna hlaut Grímuverðlaunin fyrir besta leik í aukahlutverki fyrir Benedikt búálf og sem besta leikkona í aðalhlutverki fyrir Ungfrú Ísland. Einnig leika þau bæði í Ladda sem lýkur nú í vor. Þykir vænt um persónurnar þótt þær séu meingallaðar „Sumir muna kannski eftir Paulu Vogler fyrir að hafa skrifað verkið Ökutíma sem var mjög vinsælt hér á Íslandi fyrir reyndar svolítið mörgum árum,“ segir Birna því verkið, sem kallast How I learned to drive á ensku, var sýnt árið 2009 hjá Leikfélagi Akureyrar og síðar í Reykjavík. Fyrir verkið hlaut Vogler Pulitzer-verðlaunin. Mömmó byggist á minningum Vogler sjálfrar. „Þar sem hún er kannski svolítið að gera upp sína æsku og samband sitt við móður og fjölskyldu.“ Ættmóðirin Phyllis leggur metnað í að kenna börnum sínum hvernig þau geti sem best lifað af í hörðum heimi og framfylgir aðferðum sínum af hörku og húmor. Hún tekst á við raunveruleikann með ginflösku og sígarettur að vopni. „Það er mikið af amerískum skírskotunum í þessu og þótt þetta sé nýtt verk þá gerist þetta frá árinu 1964 og spannar svo nokkra áratugi fram í tímann,“ segir Hákon. „Þetta er svolítið dysfunctional fjölskylda, ég held að það sé allt í lagi að segja það. Maður er ekki að segja of mikið með því.“ Birna segir persónurnar þó það vel skrifaðar að áhorfendum nái að þykja svolítið vænt um þær allar. „Og sjá að þau eru öll manneskjur að ganga í gegnum eitthvað.“ Það sé svo margt í gangi á bak við tjöldin hjá fólki sem virðist á yfirborðinu svolítið krumpað. „Hún nær að skrifa karakterana það djúpa og djúsí að það fær að skína í gegn.“ Ekkert smáræði að vera með Sigrúnu Eddu Á Broadway var það hin rómaða leikkona Jessica Lange sem fór með hlutverk Phyllis en í uppfærslu Borgarleikhússins er það Sigrún Edda sem túlkar. „Sem er heldur ekkert smáræði. Hún leikur ættmóðurina og er með geggjaða reynslu og hefur leikið ótrúlega mikið af djúsí kvenkarakterum sem maður man eftir,“ segir Birna. Þó að sagan gerist í Bandaríkjunum sé að einhverju leyti hægt að heimfæra hana yfir á íslenska fjölskyldusögu. „Við getum alveg strípað allt það ameríska við þetta og þá er þetta bara rosalega, djúplega persónuleg saga af fjölskyldu og alkóhólisma og alls konar hlutum sem geta komið upp hjá nánum fjölskyldum,“ segir Hákon. „Það er rosalega margt í þessu sem má heimfæra á okkar veruleika og veruleika bara flestra, hugsa ég.“ Birna tekur þó fram að ameríski draumurinn sé svolítið fyrirferðarmikill í þessu verki sem hafi áhrif á söguna. „Hún er barn foreldra sem lifðu kreppuárin og tekur það svolítið með sér inn í sitt uppeldi og er kannski með svolítið sterkar hugmyndir um það hvernig hennar börn eiga að vera og hvað þau eiga að fá í veganesti og hvernig þau eiga að lifa sínu lífi. Hún er síðan kannski ekkert par sátt við þeirra ákvarðanir og lífsstíl.“ Því börn verði fullorðin og finni sínar eigin leiðir í nýjum og óvæntum lífsins verkefnum. Þar sem verkið spannar hátt í 40 ár fá áhorfendur að sjá öll tímabilin lifna við á sviðinu í klæðnaði og tónlist sem Hákoni finnst áhugavert. „Þetta er mikið búninga- og leikmunaverk og það er mikið af dóti. Það er mikið verið að brasa með alls konar.“ „Það er mjög amerískt líka,“ bætir Birna við. „Mikið drasl og Guðný Hrund leikmynda- og búningahönnuður er búin að gera stórkostlega hluti. Leikmyndin ein og sér gerir þetta allt saman þess virði að koma og sjá. Hún er það glæsileg.“ Laddasýningin gefur miklu meira en hún tekur frá leikurunum Mömmó verður frumsýnt á Nýja sviði Borgarleikhússins föstudaginn 13. mars og leikararnir á lokametrum undirbúnings. Þau hafa þó verið á fullu við Ladda á meðan þau æfa fyrir Mömmó. Hákon segir það þó ekki hafa flækst fyrir þeim. „Sérstaklega þegar um er að ræða svona ólíkar sýningar og líka kannski ekki síst í ljósi þess að við erum búin að sýna Ladda 70 sinnum núna. Þetta er komið ansi þétt inn í vöðvaminnið.“ Hann ætlar sér þó ekki að segja að þau geti leikið þá sýningu í svefni. „Því þá vill kannski enginn kaupa miða lengur, maður verður að segja að maður leggi nú eitthvað á sig fyrir þetta.“ Birna tekur undir að það fari heilmikil orka í að sýna Ladda en hún sé þó sjálfbær á þann hátt að leikararnir fái svo mikið til baka frá salnum í hvert skipti. „Og bara að hafa Ladda þarna. Ég held að við séum öll ótrúlega stolt af því að standa þarna á sviðinu með honum og gaman að finna hlýjuna og öll viðbrögðin úr salnum. Hún gefur manni alveg þeim mun meira en orkan sem maður eyðir.“ Nú taka við kvöldæfingar og rennsli fyrir frumsýninguna eftir viku. „Þá erum við bara að reyna að fá allt til að smella saman á lokametrunum. Svo koma áhorfendur í sal og leikstjórinn talar yfirleitt við áhorfendur og segir: Þið munið að þetta er æfing, það getur allt gerst,“ segir Hákon. „Maður heyrir það baksviðs og minnir sig á að það er ekki alveg komið að þessu. Maður getur slakað pínulítið á.“ Leiksýningin Mömmó byggist á ævi verðlaunahöfundarins Paulu Vogler og segir frá breyskum persónum sem áhorfendum þykir þó vænt um því verkið sé svo vel skrifað, segir Birna Pétursdóttir sem fer með eitt aðalhlutverkanna. Rætt var við Birnu Pétursdóttur og Hákon Jóhannesson í Síðdegisútvarpinu á Rás 2. Viðtalið er í spilaranum hér fyrir ofan.