به کودک چه بگوییم؟ صدای بوووم میشنود. تلویزیون میبیند. از صحبتهای خانوادگی پی میبرد. در بحبوحه جنگ، بسیاری از والدین با این سوال دستوپنجه نرم میکنند. راهحلی که برخی خانوادهها جهت کنترل اضطراب کودکان بهکار میگیرند، «انکار» یا «چیزی نشده» است. درصورتی که انکار مسئله اضطراب را حل نمیکند، بلکه کودک را در تعارض و ابهام ذهنی فرو میبرد. بهویژه زمانیکه اخبار جنگ سراسر جامعه را فراگرفته باشد. کودکان نه تنها با کلمات، بلکه از احساسات حاکم متوجه اوضاع میشوند. شاید بهتر است که بهجای «انکار» از راهکارهای «رقیقسازی گفتار» و «زبان بدن اعتدالی» استفاده کرد. مهمتر از پیامی که صادر میشود: