Η ζωή του Μάρτιν Ντόνελι, του Βορειοϊρλανδού πρώην οδηγού της Formula 1 που επέζησε από ένα από τα πιο σοκαριστικά ατυχήματα στην ιστορία του σπορ, έγινε η βάση για τον χαρακτήρα του Μπραντ Πιτ στην ταινία F1. Και όλα ξεκίνησαν από ένα απρόσμενο τηλεφώνημα του Λιούις Χάμιλτον. Το τηλεφώνημα που νόμιζε ότι ήταν φάρσα Για τους περισσότερους, μια κλήση από τον επτάκις παγκόσμιο πρωταθλητή της F1 θα ήταν μια στιγμή που δύσκολα θα πίστευαν. Για τον Μάρτιν Ντόνελι, όμως, η πρώτη του αντίδραση ήταν… αμηχανία. Ένα Σάββατο βράδυ του 2023, ενώ έβλεπε τηλεόραση με τη σύζυγό του και απολάμβανε ένα ποτήρι κρασί, δέχτηκε μια κλήση από απόκρυψη. Ο 61χρονος σήμερα Ντόνελι υπέθεσε ότι επρόκειτο για διαφημιστική κλήση ή απάτη. Όταν όμως άκουσε τον Χάμιλτον να του συστήνεται, η απάντησή του ήταν αυθόρμητη: «Λιούις, ταπεινά ζητώ συγγνώμη... Δεν είναι συχνό το τηλέφωνό μου να δέχεται κλήσεις από επτάκις παγκόσμιο πρωταθλητή». Ο Χάμιλτον , που ήταν παραγωγός της ταινίας F1 , ήθελε να του μιλήσει για τη χρήση πραγματικών πλάνων από το ατύχημα που τερμάτισε την καριέρα του. Μέσα σε μία εβδομάδα, ο Ντόνελι βρέθηκε στο Σίλβερστοουν για να υπογράψει το σχετικό συμβόλαιο. Η συνάντηση με τον Μπραντ Πιτ: «Με αποκάλεσε ήρωα» Στο Σίλβερστοουν, ο Μπραντ Πιτ συνάντησε τον άνθρωπο που ενέπνευσε τον χαρακτήρα του, Σόνι Χέιζ. Ο ηθοποιός, αφού είδε τα πλάνα του ατυχήματος, τον αποκάλεσε «ήρωα». Στην ταινία, το μπλε κράνος του Χέιζ έχει τοποθετηθεί ψηφιακά πάνω από το πορτοκαλί κράνος που φορούσε ο Ντόνελι το 1990. Ο πρώην οδηγός συμμετείχε και στα γυρίσματα στο Brands Hatch, βοηθώντας τον σκηνοθέτη Τζόζεφ Κοζίνσκι να αποδώσει με ακρίβεια την ατμόσφαιρα ενός γκαράζ F1 της δεκαετίας του ’90. Ο Πιτ μάλιστα του ζήτησε οδηγίες για το πώς να μπει στο μονοθέσιο. «Είχα τη δεισιδαιμονία να μπαίνω από την αριστερή πλευρά και να βάζω πρώτα το αριστερό πόδι – και το κάνει ακριβώς το ίδιο στην ταινία. Ήταν σουρεαλιστικό να το βλέπεις», θυμάται ο Ντόνελι. Το ατύχημα που συγκλόνισε τη Formula 1 Ο Μάρτιν Ντόνελι αγωνίστηκε σε 15 Grand Prix μεταξύ 1989 και 1990 με τις Arrows και Team Lotus. Η καριέρα του όμως διακόπηκε απότομα στις κατατακτήριες του Ισπανικού GP στη Χερέθ, όταν η Lotus του προσέκρουσε στις μπαριέρες με 160 μίλια/ώρα λόγω μηχανικής βλάβης. Το μονοθέσιο κόπηκε στα δύο και το σώμα του, ακόμη δεμένο στο κάθισμα, εκτινάχθηκε στην πίστα. Ο Ντόνελι παραλίγο να πεθάνει. Τον έσωσε ο θρυλικός ιατρικός υπεύθυνος της F1, Σιντ Γουότκινς, ο οποίος παρατήρησε ότι ο οδηγός γινόταν μπλε επειδή είχε καταπιεί τη γλώσσα του. Υπέστη πολλαπλά κατάγματα, τραύματα στο κεφάλι και στους πνεύμονες, ενώ ιερέας του διάβασε και ευχή θεωρώντας ότι είναι στα τελευταία του. Αφού τον σταθεροποίησαν, μεταφέρθηκε στη Σεβίλλη και μετά στο νοσοκομείο του Γουότκινς στο Λονδίνο. Πριν φύγει όμως, ο Γουότκινς χρειάστηκε να σταματήσει τους Ισπανούς γιατρούς που ήθελαν να του ακρωτηριάσουν το αριστερό πόδι. Αργότερα, ενώ βρισκόταν σε τεχνητό κώμα, τα όργανά του άρχισαν να καταρρέουν και η καρδιά του σταμάτησε δύο φορές. Η φιλία με τον Άιρτον Σένα και η προσπάθεια επιστροφής Ο Ντόνελι ήταν στενός φίλος του Άιρτον Σένα , ο οποίος του προσέφερε «οποιαδήποτε οικονομική βοήθεια» όσο βρισκόταν στο νοσοκομείο. Μετά την ανάρρωση, ταξίδεψε στην Αυστρία για θεραπεία με τον Γουίλι Ντάνγκλ, τον άνθρωπο που είχε βοηθήσει τον Νίκι Λάουντα να επιστρέψει έξι εβδομάδες μετά το ατύχημά του το 1976. Παρά τις προσπάθειες και τις δοκιμές με τη Jordan το 1993, οι μόνιμες βλάβες στα πόδια του δεν του επέτρεψαν να επιστρέψει στη Formula 1. Μια ζωή «σε αγώνα» μετά το ατύχημα Ο ίδιος παραδέχεται ότι η ζωή του δεν έγινε ευκολότερη μετά το ατύχημα. «Ας πούμε ότι, αν ήμουν σε καζίνο, δεν έφερα επτάρι. Τα υπόλοιπα από τότε ήταν ένας αγώνας», λέει χαρακτηριστικά. Παρότι δεν επέστρεψε ποτέ στη F1, συνέχισε να αγωνίζεται σε άλλες διοργανώσεις, όπως το British Touring Car Championship, και να δραστηριοποιείται ως προπονητής, αγωνοδίκης της FIA και ιδρυτής της Donnelly Track Academy. Η επιστροφή στην Αδελαΐδα για «λύτρωση» Τριάντα έξι χρόνια μετά το ατύχημα, ο Ντόνελι προσκλήθηκε και οδήγησε μια Arrows A10B στο Repco Adelaide Motorsport Festival του 2026 – στην πίστα όπου επρόκειτο να ολοκληρώσει τη σεζόν του 1990. Παρά την αρχική ανησυχία του για την επιστροφή στο μονοθέσιο, βρήκε τη λύτρωση που αναζητούσε μέσα από τα υπερηχητικά συναισθήματα στην πίστα. Η εμπειρία αποτέλεσε ένα συγκινητικό κλείσιμο κύκλου, όπως ο ίδιος περιέγραψε σε συνεντεύξεις του. Ο Ντόνελι έλαβε ειδική μνεία στην ταινία F1 και βρέθηκε στην πρεμιέρα στο Λονδίνο, όπου ο Μπραντ Πιτ τον αναγνώρισε δημόσια. «Είναι καλός άνθρωπος, δεν έχει έπαρση», λέει ο Ντόνελι. «Μίλησε με τα παιδιά μου, τη Σάρλοτ και τον Όουεν, και καθίσαμε όλοι μαζί και στο πάρτι μετά». Διαβάστε περισσότερα στο iefimerida.gr