1- تمرکز در تصمیم‌گیری و مهم‌تر از آن تعیین مسئول تصمیم‌گیری، یک امر اساسی است. تمرکز و تعیین مسئولیت سبب می‌شود که «تصمیم‌گیری جنگی» که یک تصمیم حیاتی است، اسیر دو جنبه افراط و تفریط نشود و مقام مسئول پاسخ‌گو باشد. یک سوی افراط این است که بدون برآورد فنی از میدان، کشور وارد مهلکه شود و سوی تفریط، آن است که «ترسوها» دایر مدار تصمیم‌گیری شوند و یک‌شبه همه چیز بر باد برود. 1- تمرکز در تصمیم‌گیری و مهم‌تر از آن تعیین مسئول تصمیم‌گیری، یک امر اساسی است. تمرکز و تعیین مسئولیت سبب می‌شود که «تصمیم‌گیری جنگی» که یک تصمیم حیاتی است، اسیر دو جنبه افراط و تفریط نشود و مقام مسئول پاسخ‌گو باشد. یک سوی افراط این است که بدون برآورد فنی از میدان، کشور وارد مهلکه شود و سوی تفریط، آن است که «ترسوها» دایر مدار تصمیم‌گیری شوند و یک‌شبه همه چیز بر باد برود. 2- ما در وضعیتی قرار داده شده‌ایم که راه گریز و گزیری جز مقاومت نیست؛ یعنی جنگی همه‌جانبه و تهاجمی تا پایان. ملاحظات تصمیم‌گیری کلان در این زمینه باید رعایت شود؛ یعنی تمرکز و مسئولیت‌پذیری در برابر تصمیم‌ها. در شوراها مسئولیت‌ها گم می‌شود. این به آن معناست که مسئول اصلی هدایت کشور باید مشخص شود. در غیر‌این‌صورت «تصمیم» به سوی افراط‌گرایی بی‌مسئولیت گرایش می‌یابد.