Adalet, korunması gereken hayatların güvenliğinde görünür olur. tarih boyunca emek yalnızca üretimle değil, onu üreten insanlarla anlam kazanır. Çünkü emek, insanın dünyaya bıraktığı izlerden biridir. Buna rağmen insanlık tarihinin uzun bir döneminde kadın emeği hem ekonomik hem de toplumsal olarak görmezden gelinmiş, çoğu zaman değersiz sayılmıştır. 8 Mart’ın ortaya çıkışı da tam olarak bu görünmezliğe karşı yükselen bir itirazın sonucudur. …..Sanayi çağının ilk dönemlerinde fabrikalarda çalışan kadınlar ağır koşullara, düşük ücretlere ve hak yoksunluğuna karşı seslerini yükseltmeye başladılar. Verdikleri mücadele yalnızca daha iyi çalışma koşulları için değildi; aynı zamanda insan onurunun ve emeğin eşit değerde olduğunu hatırlatmak içindi. Bu nedenle 20. yüzyılın başında kadın hareketlerinin önerisiyle 8 Mart, bu mücadelenin simgesi haline geldi. Bugün ise 8 Mart yalnızca geçmişte verilen emeğin hatırlanması değildir; aynı zamanda bugünün adalet sorunlarına bakmak için bir fırsattır. Türkiye’de kadınlar hâlâ yalnızca emekleri için değil, hayatları için de mücadele etmek zorunda kalıyor…….. Kadın cinayetleri, istismar, çocuk yaşta evlilikler, aile içi şiddet ve iş yaşamında karşılaşılan mobbing; meselenin bireysel değil, toplumsal bir sorun olduğunu açıkça gösteriyor.       Ne yazık ki birçok kadın için ev, sokak ya da iş yeri hâlâ tam anlamıyla güvenli alanlar değildir. Kadının ölümü tek başına bir hikâyedir. Bir kadının sustuğu an, gecenin ortasında korkuyla uyanması, bir evin duvarına sinmiş korku… Bunların her biri bir hayatın kırılma noktasıdır. Ama sayı büyüdükçe hikâye kaybolur. On kadın öldüğünde insanlar hâlâ isimleri hatırlar. Yüz olduğunda artık yalnızca başlıklar kalır. Bin olduğunda ise acı anlamını yitirir ve rakama dönüşür. İstatistik, vicdanın en soğuk dilidir. Çünkü sayıların içinde yüzler, gözler ve korkuyla titreyen eller yoktur. Bir kadın öldürüldüğünde adalet yalnızca bir mahkeme kararı değildir; toplumun vicdanında da karşılık bulmalıdır. Cezanın yetersiz kaldığı yerde ise adalet yalnızca eksik kalmaz, aynı zamanda suçun ağırlığını da silikleştirir. Adalet yerini bulmadığında kapanan yalnızca bir dava değildir; toplumun adalete olan güveni de biraz daha aşınır. Kadınların hayatı sayılara dönüştükçe adalet de bir istatistiğin satırına sıkışır. Çünkü her sayı, yarım kalmış bir hayatın sessiz izidir. Ama hikâyeler bize neyin kaybedildiğini hatırlatır… ...Kadınların emeğinin değersizleştirildiği, güvenliğinin sağlanamadığı ve adaletin yeterince güçlü işlemediği bir yerde eşitlikten söz etmek zordur.   İster seküler ister muhafazakâr olsun, bir kadının en temel isteği; emeğinin küçümsenmediği, hayatının tehdit altında olmadığı ve adaletin herkese eşit uygulandığı bir toplumda yaşayabilmektir. Bu nedenle 8 Mart yalnızca bir kutlama günü değildir. Aynı zamanda bir hatırlama ve yüzleşme günüdür. Çünkü kadınların güvende olmadığı bir yerde ne emek gerçekten özgürdür ne de toplum gerçekten adildir. Bu yüzden 8 Mart, adaletin eksik yazılmış sayfalarına düşülen bir itirazdır… *Bu içerik serbest gazeteci veya konuk yazarlar tarafından hazırlanmıştır. Bu içerikte yer alan görüş ve ifadeler yazara aittir ve Independent Türkçe'nin editöryal politikasını yansıtmayabilir. ​​​​​​​ 8 mart takvim VİCDAN Vahap Aydoğan, Independent Türkçe için yazdı Vahap Aydoğan Cumartesi, Mart 7, 2026 - 09:00 Main image:

Görsel: Vahap Aydoğan