Με αφορμή τη Διεθνή Ημέρα της Γυναίκας , η γνωστή ηθοποιός Γιώτα Κρος παραχώρησε συνέντευξη στο ThemaOnline και μίλησε ανοιχτά για τη θέση της γυναίκας στη σύγχρονη κοινωνία, τα στερεότυπα που εξακολουθούν να υπάρχουν, αλλά και τις προσωπικές μάχες που έδωσε στη ζωή και στην καριέρα της. Με λόγια ειλικρινή και χωρίς ωραιοποιήσεις, περιγράφει τη σημερινή πραγματικότητα για πολλές γυναίκες, στέλνοντας παράλληλα το δικό της μήνυμα για την ανάγκη επιστροφής στις αξίες, την αλληλεγγύη και την ανθρωπιά. Αν έπρεπε να περιγράψεις τη θέση της γυναίκας σήμερα με τρεις λέξεις, ποιες θα διάλεγες και γιατί; Αν έπρεπε να περιγράψω τη θέση της γυναίκας σήμερα με τρεις λέξεις: Αδικημένες. Ταλαιπωρημένες. Καταπιεσμένες. Ποιο είναι το μεγαλύτερο άδικο που ακόμα υφίστανται οι γυναίκες σήμερα; Και ποια ήταν η πιο σκληρή στιγμή που το ένιωσες εσύ προσωπικά; Μετά την περίοδο του COVID όλα άλλαξαν. Η οικονομία, η κοινωνία, ο πολιτισμός. Η γυναίκα δεν αντιμετωπίζεται πλέον ως σύμβολο αναγέννησης και δημιουργίας, αλλά συχνά ως εργαλείο επιβίωσης μέσα σε ένα σκληρό και αποξενωμένο περιβάλλον. Η πολιτεία, και γενικότερα το σύγχρονο σύστημα, αποδυνάμωσε βασικές ουσίες της ζωής που τροφοδοτούν την πρόοδο: την ψυχαγωγία, την ουσιαστική επικοινωνία, την αληθινή αγάπη. Και η πρώτη που επηρεάζεται από αυτή τη φθορά είναι η γυναίκα, γιατί η γυναίκα είναι η μήτρα των αξιών. Από εκεί ξεκινά η καλλιέργεια, η ηθική, η ευαισθησία. Το μεγαλύτερο άδικο που βιώνουν σήμερα οι γυναίκες Η μη αποδοχή της μοναδικότητάς τους. Για να γίνει «αποδεκτή» μια γυναίκα στο κοινωνικό σύνολο, καλείται να ευθυγραμμιστεί με τη μόδα, με τα trends, με πρότυπα που συχνά δεν την εκφράζουν. Αν δεν ακολουθήσει, κινδυνεύει με χλευασμό ή κοινωνικό αποκλεισμό. Το βίωσα σε όλες τις φάσεις της ζωής μου: ως έφηβη, ως ενήλικη, ως άσημη και ως γνωστή. Η δική μου διαδρομή είναι μια αδιάκοπη πάλη για τη διεκδίκηση της μοναδικότητας και για την αποδοχή του κάθε ανθρώπου όπως είναι. Αρκεί να είσαι ηθικός και καλοσυνάτος. Όλα τα υπόλοιπα είναι εφήμερα και μη διαχρονικά. Ως γυναίκα ηθοποιός, έχεις βιώσει διακρίσεις ή στερεότυπα στον χώρο του θεάτρου και της τηλεόρασης; Πως το αντιμετώπισες; Ναι. Πάλευα και ακόμη παλεύω. Ο χώρος του θεάτρου και της τηλεόρασης δεν είναι απαλλαγμένος από στερεότυπα. Υπάρχουν ταμπέλες, κατηγοριοποιήσεις, συγκεκριμένα «κουτάκια» στα οποία κάποιοι προσπαθούν να σε τοποθετήσουν. Η δύναμή μου, όμως, πηγάζει από την καλοσύνη των ανθρώπων. Και πιστεύω ακράδαντα ότι οι καλοί είναι περισσότεροι από τους κακόβουλους. Επιλέγω συνειδητά να κρατώ μέσα μου μόνο την καλοσύνη που συναντώ. Αυτή είναι η άμυνά μου και η στάση ζωής μου. Πιστεύεις ότι η κοινωνία πραγματικά αλλάζει ή απλώς μιλάει περισσότερο για ισότητα; Δυστυχώς, θεωρώ ότι η κοινωνία οδεύει προς το χειρότερο όσον αφορά την αλληλεγγύη και το συναίσθημα. Το χρήμα, η μισαλλοδοξία, η υπεροψία και η απληστία έχουν κυριεύσει μεγάλο μέρος του κόσμου. Χρειαζόμαστε μια μαζική επανεκκίνηση. Μια επιστροφή στην απλότητα και στην πνευματικότητα. Για να υπάρξει πραγματική ισότητα, πρέπει να υπάρξει ταπείνωση. Έχουμε περιπλέξει τις ζωές μας σε τέτοιο βαθμό που χαθήκαμε μέσα στη σύγχυση. Αν είχες τη δύναμη να αλλάξεις ένα πράγμα άμεσα για τις γυναίκες στην Κύπρο, ποιο θα ήταν; Αν μπορούσα να αλλάξω ένα πράγμα άμεσα για τις γυναίκες στην Κύπρο: Θα θεσμοθετούσα για κάθε Ελληνοκύπρια μητέρα, παντρεμένη ή χωρισμένη, επίδομα μητρότητας 300 ευρώ μηνιαίως για κάθε παιδί, ανεξαρτήτως γραφειοκρατικών εμποδίων. Και επιπλέον, δύο εβδομάδες καλοκαιρινών διακοπών εντός Κύπρου, πλήρως καλυμμένες από το κράτος, διαμονή και πλήρη διατροφή. Γιατί πολλές φορές, αυτό που χρειάζεται μια γυναίκα δεν είναι πολυτέλεια. Είναι μια ανάσα. Μια αναγνώριση. Ένα διάστημα ξεκούρασης για να μπορέσει να συνεχίσει να στηρίζει τους πάντες.