Bir vakitler alnı posttan kalkmayan bir neslin ahfadı şimdilerde post atmadan duramıyor. Post atamayınca kendini susuz, ekmeksiz ve hatta nefessiz kalmış hissediyor. Öylesine bir zeval ve böylesine bir tereddi. Çok değil, bir asırda nereden nereye düşürüldük de farkında bile değiliz. Adeta aklımızı peynir ekmekle yedik ve cümbür-cemaat sun’i zekânın müridi olduk. Hatta nicemiz için sun’i zekâ tanrı mertebesinde.