این روانشناس از والدین خواست تا خانه را به «لنگرگاه» تبدیل کنند، نه «ستاد جنگ» و افزود: نوجوانان اضطراب را از چشم‌های والدین‌شان می‌خوانند، نه از کلمات‌شان؛ وقتی سفره شام پهن است اما تمام صحبت‌ها پیرامون تحلیل‌های سیاسی و نظامی و قیمت دلار می‌چرخد، امنیتِ خانه (که آخرین پناهگاه نوجوان است) فرو می‌ریزد. در ادبیات عامیانه، وقتی از «تاب‌آوری» حرف می‌زنیم، ذهن‌مان می‌رود سمت آدم‌های سنگی که هیچ‌چیز تکان‌شان نمی‌دهد اما در روان‌شناسی، تاب‌آوری یعنی تواناییِ «برگشتن به فرم اولیه» بعد از یک فشار شدید؛ درست مثل یک فنر یا چوب بامبو. در ایام جنگ و تنش‌های خبری، قرار نیست بی‌خیال باشیم بلکه قرار است یاد بگیریم چطور زیر بار این فشار، نشکنیم. رضا فریدی روانشناس بالینی و کارشناس آسیبهای اجتماعی به ارائه راهکارهایی برای تاب آوری در روزهای بحرانی و جنگ پرداخت و با تاکید بر اینکه نوجوانِ امروز به واسطه گوشی هوشمندش، در خط مقدم جبهه روانی است اظهار کرد: تصور کن هر بار که شبکه های در دسترس فضای مجازی را باز می‌کنی، یک بمب خبری در مغزت منفجر می‌شود. اضطرابِ «نکند چیزی را از دست بدهم» در این شرایط تبدیل به «ترس از فاجعه بعدی» می‌شود.