O eski abiler, çevresindeki gençlere sahip çıkardı. Belki kötü işin içindeydi ama mahalledeki çocuğu korurdu, o batağa çekmezdi. “Sen oku lan,” derdi, “bizim gibi olma.” Şimdi tam tersi. Çocuklara örnek olmak yerine, onları yanına alıp öne sürüyorlar. Eskinin abisi, kötülüğü kendi üstünde tutardı; bugünkü, kötülüğü dağıtıyor. İşte aradaki en büyük fark bu.