Yakın zamanlara kadar Türkiye’nin özeti bir iftar sofrasıydı; dedenin duasının, babaannenin Cumhuriyet’e sadakatinin, farklı kimliklerin ve hayat tarzlarının buluştuğu o ortak payda… Fakat o sofra, ithal kavramların diliyle parçalandı; eleştiri yerini imhaya bıraktı. Bizi soframızdan, birbirimize olan bakışımızdan ve ortak dualarımızdan vurarak dağıtmaya çalıştılar. Zihnimin bir köşesinde hiç eskimeyen, renkleri solmayan, adeta kokusu burnumdan gitmeyen […]