Βρισκόμαστε ήδη στην τρίτη εβδομάδα του πολέμου στη Μέση Ανατολή . Το ερώτημα που κυριαρχεί είναι πότε και πως θα τελειώσει αυτή η σύγκρουση που έχει προκαλέσει σημαντικά προβλήματα στη διεθνή ενεργειακή ισορροπία και απειλεί να προκαλέσει ένα νέο πληθωριστικό κύμα στην Ευρώπη. Ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ διατηρεί μια στάση στραηγικής αμφισημίας ως προς τους τελικούς στόχους του πολέμου, ενώ οι ένοπλες δυνάμεις του Ισραήλ είναι πιο σαφείς κάνοντας λόγο για “τουλάχιστον” τρεις ακόμη εβδομάδες αεροπορικών και πυραυλικών στο στρατιωτικό πλέγμα του Ιράν. Αυτό που γνωρίζουμε για τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα των επιχειρήσεων είναι ότι έχει καταστραφεί πάνω από το 70% των πυραυλικών εγκαταστάσεων, ενώ έχει εξουδετερωθεί το σύνολο σχεδόν της ιρανικής αεράμυνας. Είναι χαρακτηριστικό ότι από τις εκατοντάδες ημερησίως εκτοξεύσεις πυραύλων και drones από το Ιράν κατά στόχων στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής, βρισκόμαστε πλέον στις λίγες δεκάδες ημερησίως και με συνεχή τάση μείωσης. Και ενώ είναι εμφανής η σημαντική μείωση της ικανότητας του Ιράν να εξαπολύει πυραυλικές επιθέσεις, το σημείο πλέον που ενδέχεται να κρίνει τον πόλεμο είναι η ασφάλεια των Στενών του Ορμούζ, καθώς οι επιθέσεις των ιρανικών δυνάμεων κατά δυτικών δεξαμενοπλοίων και πλοίων μεταφοράς LNG στην περιοχή έχουν προκαλέσει μια άνευ προηγουμένου αναστάτωση στη διεθνή ενεργειακή αλυσίδα. Και ενώ ο Τραμπ αρχικά δεν συμβουλεύθηκε καμία χώρα του ΝΑΤΟ για τις επιχειρήσεις κατά του Ιράν, εν τούτοις έφτασε χθες στο σημείο να απαιτεί από τις χώρες της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας να συνδράμουν με ναυτικές δυνάμεις σε μια επιχείρηση προστασίας της ελέυθερης ναυσιπλοΐας στην περιοχή. Ο Αμερικανός Πρόεδρος απείλησε δε με “άσχημες εξελίξεις” το ΝΑΤΟ εάν οι ευρωπαϊκές χώρες δεν συμμετάσχουν σε μια τέτοια επιχείρηση. Μέχρι στιγμής πάντως μόνο η Βρετανία φαίνεται να εξετάζει το ενδεχόμενο ναυτικής παρουσίας στα Στενά του Ορμούζ, ενώ η Γαλλία, η Ινδία και άλλες χώρες συζητούν με την ιρανική κυβέρνηση για ξεχωριστές συμφωνίες ασφαλούς διέλευσης εμπορικών πλοίων από το στρατηγικό αυτό πέρασμα του Περσικού Κόλπου. Το ζήτημα αναμένεται να απασχολήσει σήμερα και τη σύνοδο των Υπουργών Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, χωρίς πάντως να είναι πιθανό να υπάρξει κάποια άμεση κοινή απόφαση. Είναι προφανές ότι η συντριπτική πλειοψηφία των ευρωπαϊκών κρατών έχουν σοβαρές επιφυλάξεις να εμπλακούν στρατιωτικά σε έναν πόλεμο για τον οποίο ούτε ρωτήθηκαν, ούτε ενημερώθηκαν. Το άλλο κρίσιμο κεφάλαιο του πολέμου είναι το απόθεμα άνω των 200 κιλών εμπλουτισμένου ουρανίου που διακατέχει το Ιράν στο πυρηνικό κέντρο του Ισφαχάν και το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή έως και 10 πυρηνικών κεφαλών. Και ο Ντόναλντ Τραμπ και ο Μπενιαμίν Νετανιάχου έχουν διακηρύξει ως ένα μείζονα στόχο των επιχειρήσεων κατά του Ιράν την ολοσχερή εξουδετέρωση ή αδρανοποίηση αυτών των πυρηνικών καυσίμων. Μια επιτυχημένη στρατιωτική επιχείρηση από ΗΠΑ και Ισραήλ στο πυρηνικό κέντρο του Ισφαχάν θα μπορούσε να σηματοδοτήσει ένα επιτυχές τέλος του πολέμου, αλλά πρόκειται για μια εξαιρετικά δύσκολη επιχειρησιακά αποστολή, με αμφίβολα ποσοστά επιτυχίας. Στο πολιτικό δε σκέλος του πολέμου, και οι ΗΠΑ και το Ισραήλ φαίνεται πως έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα πως το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν δεν βρίσκεται στα πρόθυρα κατάρρευσης, παρόλα τα πολύ βαριά πλήγματα στην ηγεσία του και την εξόντωση του πανίσχυρου ανώτατου ηγέτη Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ. Είτε υπό τον πιθανότατα τραυματισμένο νέο ηγέτη Μοζτάμπα Χαμενεΐ, είτε υπό την καθετοποιημένη ηγεσία των Φρουρών της Επανάστασης, το αδίστακτο ιρανικό καθεστώς έχει την ικανότητα να διατηρηθεί στην εξουσία, καθώς η όποια μεν αντιπολίτευση είναι άοπλη, ο δε συμβατικός στρατός φαίνεται πλήρως συντεταγμένος με το βαθύ κράτος, ενώ οι όποιες απειλές από Κούρδους στον βορρά της χώρας και Βαλούχους στα ανατολικά είναι πολύ περιορισμένες. Η ρευστή αυτή κατάσταση σε όλα σχεδόν τα μέτωπα του πολέμου καθιστούν μη ορατό ακόμη το τέλος του. Το Ισραήλ παραμένει μεν σταθερό στην όσο το δυνατό μεγαλύτερη εξολόθρευση στρατιωτικών και στραηγικών εγκαταστάσεων του Ιράν, αλλά όπως και οι ίδιοι οι ισραηλινοί αξιωματούχοι παραδέχονται, το τέλος αυτού του πολέμου θα το αποφασίσει κυρίως ο Ντόναλντ Τραμπ. Ο Αμερικανός Πρόεδρος έχει περιέλθει στη δύσκολη θέση να πρέπει να επιλέξει ανάμεσα σε τερματισμό των επιχειρήσεων χωρίς ουσιαστική επίτευξη των βασικών στρατηγικών στόχων, είτε σε κλιμάκωση χωρίς ορατό χρονικό ορίζοντα. Κάθε απόφαση εμπεριέχει σοβαρά ρίσκα, με το κόστος να αναμένεται να το επωμιστούν κυρίως οι Ευρωπαίοι καταναλωτές. Διαβάστε περισσότερα στο iefimerida.gr