Można sobie wyobrazić walkę o przyszłość Unii Europejskiej jako przeciąganie liny. Z jednej strony grzeszące bezkrytycyzmem brukselskie elity i zorientowana na większą integrację lewica i liberałowie. Z drugiej politycy prawicowi z gębami pełnymi frazesów o narodowej suwerenności i groźbie rodzącego się „europejskiego superpaństwa”.