Οι αμερικανικές επιδρομές κατά του Ιράν, η αποχώρηση από τη συμφωνία του 2015 και η κλιμακούμενη σύγκρουση με το καθεστώς της Τεχεράνης επαναφέρουν με οξύ τρόπο στο προσκήνιο το ζήτημα «Ιράν και πυρηνικά» ως κεντρική απειλή για τη διεθνή ασφάλεια. Ταυτόχρονα, η Τεχεράνη αξιοποιεί δίκτυα επιρροής από τη Μέση Ανατολή μέχρι τη Λατινική Αμερική, ενώ η βία στο Ιράν λειτουργεί ως υπόδειγμα για αυταρχικά καθεστώτα και ως επιχείρημα για ηγέτες όπως ο Κιμ Γιονγκ Ουν να ενισχύσουν τη δική τους πυρηνική αποτροπή. Τις τελευταίες δεκαετίες, κάθε Αμερικανός πρόεδρος –από τον Ρόναλντ Ρέιγκαν μέχρι τον Μπιλ Κλίντον και τον Μπαράκ Ομπάμα– διακήρυξε ότι το Ιράν δεν μπορεί να αποκτήσει πυρηνικά όπλα, χωρίς όμως να προχωρήσει σε αποφασιστική δράση για να το αποτρέψει. Η επικρατούσα αφήγηση σε τμήμα των δυτικών ΜΜΕ θέλει την Τεχεράνη να έχει «συγκρατηθεί» από τη συμφωνία Ομπάμα (JCPOA) μέχρι που ο Ντόναλντ Τραμπ «τα διέλυσε όλα», όμως συντηρητικές φωνές στις ΗΠΑ μιλούν για μια πιο σκοτεινή και συνεχόμενη […]