در لحظات حساس تاریخی، زمانی‌که دیکتاتورها و حکومت‌های توتالیتر احساس می‌کنند بقا و موجودیتشان در خطر است، میدان نبرد را به «اذهان مردم جامعه» منتقل می‌کنند. هدف آنها علاوه بر تداوم سرکوب، ایجاد شک و تردید در میان معترضان، شکستن انسجام نیروهای مخالف همچنین جذب یا منفعل‌سازی بخش خاکستری جامعه است.