Το 2023 ο Νίκος Χριστοδουλίδης κατάφερε κάτι που κανένας άλλος υποψήφιος Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν είχε πετύχει μέχρι τότε. Να εκλεγεί χωρίς την στήριξης ενός εκ των δύο μεγάλων, παραδοσιακών κομμάτων εξουσίας του τόπου, είτε του ΔΗΣΥ είτε του ΑΚΕΛ. Προερχόμενος από τις τάξεις του ΔΗΣΥ, κυβερνητικός εκπρόσωπος, υπουργός της προηγούμενης Κυβέρνησης και δεξί χέρι του προκατόχου του Νίκου Αναστασιάδη, ο Νίκος Χριστοδουλίδης κέρδισε ως ανεξάρτητος τις εκλογές, εξασφαλίζοντας ωστόσο προεκλογικά και τυγχάνοντας στην πορεία προς την κάλπη της στήριξης τριών κομμάτων που μέχρι πριν από μερικούς μήνες νωρίτερα, βρίσκονταν ουσιαστικά απέναντι. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Με το σταγονόμετρο στους εκλογικούς καταλόγους οι νέοι ψηφοφόροι-Η μόνη πόλη του εξωτερικού που κλείδωσε μέχρι στιγμής στήσιμο κάλπης ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ και ΔΗΠΑ στήριξαν το 2023 τον νυν Πρόεδρο της Δημοκρατίας, αποτέλεσαν και εξακολουθούν μέχρι σήμερα να αποτελούν, άγνωστο μέχρι πότε, τις κομματικές συνιστώσες της Κυβέρνησης Νίκου Χριστοδουλίδη. Τις πολιτικές δυνάμεις στις οποίες ως η ραχοκοκαλιά του κυβερνητικού σχήματος βασίζεται-ή καλύτερα κανονικά θα έπρεπε να βασίζεται-για να υλοποιεί πολιτικές, να περνά νομοσχέδια και να εφαρμόζει μεταρρυθμίσεις, να εξασφαλίζει εκεί και όπου απαιτείται τις απαραίτητες πλειοψηφίες στην Βουλή. Σε μια χώρα με πολίτευμα προεδρικής δημοκρατίας όπως είναι η Κύπρος, δεν είναι και δεν αποτελεί προφανώς για τον οποιοδήποτε Πρόεδρο η ύπαρξη κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας απαρέγκλιτη προϋπόθεση για να μπορεί να βρίσκεται στην θέση του και να κυβερνά, δεν προϋποθέτει η ανάδειξη και παραμονή του στην εξουσία τον απόλυτο έλεγχο του Κοινοβουλίου. Άλλωστε, πολλές ήταν οι περιπτώσεις που, είτε εξ’ αρχής είτε κατά τη διάρκεια της θητείας τους, κατά καιρούς Προέδροι της Δημοκρατίας δεν είχαν με το μέρος τους την πλειοψηφία της Βουλής, στηρίζονταν από κόμμα ή κόμματα που στους εντός Κοινοβουλίου συσχετισμούς δυνάμεων, αποτελούσαν αριθμητικά μειοψηφία. Γι’ αυτό και διαχρονικά, ως είθισται εμφαντικά να τονίζεται, αλλά και όπως πρακτικά ισχύει, η αναζήτηση και επίτευξη συγκλήσεων και συνεργασιών στην Βουλή αποτελούν μονόδρομο για την εύρυθμη και αποτελεσματική λειτουργία του κράτους, γι’ αυτό και ουδόλως παράδοξο είναι το φαινόμενο κόμματα της αντιπολίτευσης να βάζουν αυτό που λέμε πλάτες στις εκάστοτε Κυβερνήσεις.  Κλασσικό παράδειγμα στην πιο πρόσφατη ιστορία, η στήριξη που σε σημαντικά και μεγάλα για τον τόπο ζητήματα παρείχε σε κοινοβουλευτικό επίπεδο στην Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη κατά την δεκαετία 2013-2023 το ΔΗΚΟ (σ.σ. εκκωφαντική εξαίρεση η απόφασή του τον Δεκέμβριο του 2020 να καταψηφίσει τον κρατικό προϋπολογισμό του 2021), όπως φυσικά και σήμερα με διαφορετικούς, αντίστροφους, ρόλους συμβαίνει. Δηλαδή τον ΔΗΣΥ ως αντιπολίτευση, να βάζει πλάτες και με τις ψήφους του να περνούν από το Κοινοβούλιο νομοσχέδια και ζωτικής σημασίας για τον τόπο μεταρρυθμίσεις, ανεξαρτήτως αν αυτές έχουν την πατρότητα και φέρουν την σφραγίδα της Κυβέρνησης Νίκου Χριστοδουλίδη (σ.σ. βλέπε π.χ. φορολογική μεταρρύθμιση, σύστημα αξιολόγησης των εκπαιδευτικών κ.α.)   ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Ο πιεσμένος ΔΗΣΥ και η μεγάλη ευκαιρία του ΑΚΕΛ μετά από είκοσι χρόνια-Οι δυναμικές, οι προοπτικές και τα στοιχήματα Το στοίχημα της αποδοχής και η δύσκολη εξίσωση Μολονότι η πιο πάνω αναφερθείσα άτυπη πολιτική πρακτική αποτελεί ένα άγραφο κανόνα η τήρηση του οποίου η αλήθεια είναι πως σπανίως... σπάει-επιτρέποντας στο κράτος να λειτουργεί-, για κάθε Πρόεδρο της Δημοκρατίας και για κάθε Κυβέρνηση πραγματικότητα αποτελεί πως ζητούμενο δεν παύει να είναι η διά της κάλπης (σ.σ. κομματικά ποσοστά) διασφάλιση κατά το μεγαλύτερο δυνατής αποδοχής τους από την Βουλή.   Με φόντο τις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές και την διαφαινόμενη διαμόρφωση ενός καθ’ όλα νέου κομματικού χάρτη, σε συνδυασμό με τις περιγραφείσες στην αρχή του παρόντος κειμένου ιδιομορφίες που διέπουν την σύνθεσή της, η πιο πάνω επιδίωξη δείχνει για την Κυβέρνηση Νίκου Χριστοδουλίδη να μοιάζει ως ένα στοίχημα που σαφώς θα ήθελε να κερδηθεί, μια ομολογουμένως εξαιρετικά δύσκολη και σύνθετη εξίσωση. Υπενθυμίζεται συναφώς ότι κατά τους αμέσως επόμενους μήνες ενώπιον της Βουλής αναμένεται να βρεθούν ζωτικής σημασίας μεταρρυθμίσεις, όπως είναι για παράδειγμα αυτή του συνταξιοδοτικού, με την ανάγκη της Κυβέρνησης για ισορροπίες που θα επιτρέπουν την έγκρισή τους να γίνεται ακόμη μεγαλύτερη. «Εκπροσωπούμενη» σήμερα στην Βουλή από τρία κόμματα δύναμης συνολικά 16 βουλευτών, ορατός είναι για την Κυβέρνηση ο κίνδυνος την επαύριον των εκλογών-αν σε μεγάλο ή μικρό βαθμό επιβεβαιωθούν οι δημοσκοπήσεις-να δει τους βραχίονες στήριξής της στο Κοινοβούλιο να... εξασθενούν. Από τα τρία κόμματα, να παραμένει πιθανό μόνο το ένα, και αυτό μάλιστα ίσως αποδυναμωμένο. Και τούτο, καθώς με την ΔΗΠΑ να μένει όπως όλα δείχνουν εκτός και την ΕΔΕΚ να παίζεται, το μόνο από τα συγκυβερνώντα κόμματα που με ασφάλεια μπορεί να λεχθεί πως θα βρίσκεται στην νέα Βουλή είναι το ΔΗΚΟ. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Συναγερμός στο ΔΗΚΟ-Οι χαμηλές πτήσεις φέρνουν πρέσινγκ στους παραδοσιακούς ΔΗΚΟϊκούς για συσπείρωση ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Τόσο κοντά, αλλά και τόσο μακριά από τη νέα Βουλή η ΕΔΕΚ-Επιστρατεύεται η παλιά φρουρά για να ξυπνήσει τον κομματικό πατριωτισμό Όπως γίνεται αντιληπτό, ένα τέτοιο σενάριο θα καταστήσει σαφώς ακόμη πιο επίπονο το εγχείρημα της διαμόρφωσης πλειοψηφιών στην Βουλή για την Κυβέρνηση, πολύ περισσότερο την ώρα που και ο αντιπολιτευόμενος ΔΗΣΥ-που όπως έχει προαναφερθεί στηρίζει εκεί και όπου χρειαστεί-δεν αποκλείεται να με την σειρά του να έχει μειωμένη συγκριτικά με σήμερα κοινοβουλευτική παρουσία.  ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Αποφασισμένοι να πουλήσουν ακριβά το τομάρι τους στην ΔΗΠΑ-Κλειδώνουν ψηφοδέλτιο και πάνε κόντρα στις προβλέψεις να το… γυρίσουν Το φλερτ του ΔΗΚΟ με τον ΔΗΣΥ και ο αντίκτυπος στον Λόφο Σε αυτό το ενδεχόμενο νέο σκηνικό, ερώτημα που έρχεται να προστεθεί και που με ενδιαφέρον η απάντησή του αναμένεται, είναι αυτό που αφορά στην προαναγγελθείσα από την ηγεσία του ΔΗΚΟ κοινοβουλευτική συμπόρευση με τον ΔΗΣΥ και πώς μια τέτοια εξέλιξη θα αποτυπωθεί μετεκλογικά στην πράξη, ποιος θα είναι ο αντίκτυπος μιας τέτοιας συμμαχίας στην προσπάθεια της Κυβέρνησης να περνά ο... λόγος της στην Βουλή.  Θα στηρίζει ο ΔΗΣΥ μαζί με το ΔΗΚΟ τα νομοσχέδια που θα έρχονται από την Κυβέρνηση μετατρεπόμενος σε συγκυβερνώσα αντιπολίτευση ή θα καταψηφίζει το ΔΗΚΟ μετατρεπόμενο σε αντιπολιτευόμενη συγκυβέρνηση; Παράγοντας εξάλλου που την ίδια ώρα δεν μπορεί να παραγνωρίζεται και να μην προσμετράται, καθότι δεδομένα θα καθορίσει την στάση εκάστου των κομμάτων στην μετέπειτα παρέλευση του χρόνου, είναι το γεγονός πως το τέλος των βουλευτικών εκλογών θα σηματοδοτήσει ουσιαστικά την απαρχή της προεκλογικής εκστρατείας για τις επόμενες Προεδρικές. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Σκιές με άτομα μαυρισμένου ποινικού μητρώου στο ψηφοδέλτιο του Φειδία-Η «καταδίκη» στα κατεχόμενα και τι καταγγέλλει ο Νικόλας Στο πλαίσιο αυτό-πέραν των αναπόφευκτων σκοπιμοτήτων που εκ των πραγμάτων θα υπεισέλθουν και θα ορίζουν εν πολλοίς τις κομματικές συμπεριφορές, ως ένα καθόλου απίθανο σενάριο μοιάζει στην πορεία εξέλιξης των πραγμάτων να προκύψουν από το κυβερνητικό στρατόπεδο αποχωρήσεις, κάτι που θα καταστήσει για την Κυβέρνηση τα πράγματα ακόμη πιο πολύπλοκα και... μπερδεμένα.  Δεν είναι λίγοι άλλωστε, αξίζει να επισημανθεί συναφώς, που βλέπουν την αναβίωση του φλερτ ΔΗΚΟ-ΔΗΣΥ και αντιστρόφως, να μην περιορίζεται σε βάθος χρόνου αποκλειστικά και μόνο σε επίπεδο Βουλής, αλλά να έχει ως ορίζοντα την κορυφαία εκλογική αναμέτρηση, τουτέστιν Προεδρικές. Πρόκειται για μια εκτίμηση, που μπορεί φυσιολογικά κατά την παρούσα χρονική στιγμή να μην επιβεβαιώνεται, στηρίζεται ωστόσο σε προφανείς ενδείξεις και μια περιρρέουσα ατμόσφαιρα που εκκολάπτεται μέσα από πραγματικά γεγονότα. Η σφοδρή κριτική που για παράδειγμα με διάφορες ευκαιρίες ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ Νικόλας Παπαδόπουλος ολοένα και εντονότερα ασκεί στην Κυβέρνηση, ερμηνεύεται επίσης όχι από λίγους, ως ένδειξη προετοιμασίας του εδάφους, είναι στην ανάγνωση που γίνεται δείγμα... φυγόκεντρων τάσεων.   Οι διαφαινόμενες νέες ισορροπίες και ο παράγοντας ΕΛΑΜ Με τα δεδομένα αυτά, ή για να ακριβολογούμε υπό το πρίσμα των πιο πάνω σεναρίων, εκ των πραγμάτων βρίσκεται το Προεδρικό με το βλέμμα καρφωμένο στη Βουλή, αναμένοντας τις νέες ισορροπίες που θα διαμορφωθούν και πώς αυτές θα επιδράσουν όχι μόνο στις σχέσεις της ως εκτελεστική εξουσία με την νομοθετική, αλλά και στους συσχετισμούς εντός του ίδιου του κυβερνητικού σχήματος. Σε ό,τι αφορά το πρώτο, και μπροστά στην πιθανότητα αποδυνάμωσης των συγκυβερνώντων κομμάτων, παράγοντα εξισορρόπησης δύναται κατά πολλούς-όπως υποδεικνύουν με νόημα-να αποτελέσει η προδιαγραφόμενη αυξημένη εκπροσώπηση του, όπως και στην περίπτωση του ΔΗΣΥ αντιπολιτευόμενου, ΕΛΑΜ στη νέα Βουλή. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ: Από μαύρο πρόβατο σε ισχυρό παίκτη στην πολιτική σκακιέρα-Τα πέτρινα χρόνια του ΕΛΑΜ, πώς κατάφερε να μεγαλώσει και η προοπτική να γίνει κόμμα εξουσίας Σε ό,τι αφορά το δεύτερο, ο χρόνος θα δείξει… Το σίγουρο είναι πως το αποτέλεσμα των επερχόμενων βουλευτικών εκλογών διόλου απίθανο μοιάζει να δημιουργήσει για την Κυβέρνηση συνθήκες στις οποίες για τα δύο χρόνια που απομένουν μέχρι την ολοκλήρωση της θητείας, θα χρειαστεί όσο ποτέ άλλοτε τις πλάτες και τους ώμους μερίδας της αντιπολίτευσης, προκειμένου να ανταποκριθεί μέχρι τέλους με συνέπεια στους όρους του συμβολαίου της με τον λαό.  Με την τράπουλα να ανακατεύεται ξανά, ένα πολιτικό περιβάλλον εν είδει τεντωμένου σχοινιού πάνω στο οποίο ενδεχομένως να μην είναι αρκετό να περπατήσει, αλλά κατά πάσα πιθανότητα θα απαιτηθεί να ακροβατήσει…   ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:  Δημοσκόπηση REPORTER: ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ σε απόλυτη ισορροπία στο ντέρμπι για την πρωτιά-Οι συσπειρώσεις και οι διαρροές   Το κόμμα που μπορεί να κυβερνήσει καλύτερα, η εικόνα των πολιτικών αρχηγών και ο κυρίαρχος… κανένας Η επέλαση των απολιτίκ-Η «τιμωρία» του παραδοσιακού συστήματος, κάτι τύποι σαν τον Φειδία και ο κίνδυνος για… ΑΛΜΑ στο κενό