Sakarya’nın gri gökyüzü altında stadyumunun kale arkası tribünü, her maç günü bir başka hikâyeye ev sahipliği yapardı. Yeşil-siyah formalı taraftarların coşkusu, tezahüratların yankısı ve sahada top koşturan futbolcuların hırsı arasında, iki eski dost, İsmail ve Hüseyin, kendilerine has bir ritüel geliştirmişti. Maç izlerken bir yandan da tarih, fıkıh, sosyoloji ve anılar üzerine derin sohbetler ederlerdi. Onların kale arkasındaki bu köşesi sadece bir tribün değil, adeta bir düşünce meydanıydı.