Po rzuconej na stosie „klątwie templariuszy” papież i król nie przeżyli kolejnego roku

W pierwszej połowie 1311 r., po blisko czterech latach polityczno-pokazowych procesów Zakonu Ubogich Rycerzy Chrystusa i Świątyni Salomona, w miesiącach poprzedzających sobór w Vienne, papież Klemens V zamknął się wraz z najwyższymi członkami komisji papieskich w Groseau, blisko opactwa w Malaucène, aby w tamtejszej plebanii wspólnie przeanalizować zebrane zeznania i dowody.