Ortadoğu’nun jeopolitik sarsıntıları arasında, 2026 yılının Mart ayında Riyad semalarında yankılanan patlamalar, sadece bölgesel bir gerginliğin değil, on yıllardır süregelen bir güç projeksiyonunun en sıcak temas noktalarından birini temsil ediyor. Suudi Arabistan, bugün sadece petrol rezervleriyle değil, 75 milyar dolara yaklaşan ve Almanya ile Japonya gibi devleri geride bırakan devasa savunma bütçesiyle küresel bir askeri aktör konumundadır. Ancak bu devasa harcama kapasitesi, İran’ın asimetrik ve vekalet savaşına dayalı “etrafını sarma” stratejisi karşısında sürekli bir testten geçiyor. Riyad’ın kalbine kadar uzanan füze ve İHA saldırıları, bize modern savaşın karakterinin değiştiğini ve artık sadece en pahalı uçağa veya en ağır tanka sahip olmanın mutlak güvenlik getirmediğini bir kez daha gösterdi. Krallık, bugün yaklaşık 250 bin aktif personelden oluşan ordusunu, Batı teknolojisinin en uç örnekleriyle tahkim ederken, bir yandan da Vizyon 2030 kapsamında savunma sanayiinde yerlileşme ve stratejik özerklik arayışını hızlandırıyor. Amerikan yapımı F-15 Eagle filoları ve Eurofighter Typhoon uçakları, bölgedeki hava üstünlüğünü teknik olarak Suudilerin elinde tutsa da, İran’ın ucuz ama etkili kamikaze dronları ve balistik füze envanteri, bu pahalı platformları sahanın dışındaki bir satranç tahtasına hapsediyor. Suudi Arabistan Silahlı Kuvvetleri’nin envanterine baktığımızda, savunma doktrininin merkezinde hava savunma sistemlerinin durduğunu görüyoruz. 2026 yılı itibarıyla Riyad, dünyadaki en yoğun Patriot PAC-3 ve PAC-3 MSE bataryası kullanıcılarından biri haline geldi. Ancak 2025’in sonlarında devreye alınan ve 2026 başında operasyonel kapasitesine ulaşan THAAD (Terminal Yüksek İrtifa Alan Savunma) sistemleri, Krallığın balistik füze savunmasında ulaştığı en üst katmanı temsil ediyor. Bu sistemler, atmosfer dışındaki hedefleri imha edebilme yeteneğiyle İran’ın “Fettah” gibi hipersonik iddialı füzelerine karşı bir kalkan oluşturmaya çalışıyor. Kara kuvvetlerinde ise 1000’den fazla M1A2S Abrams tankı ve 20 bini aşkın zırhlı araçla devasa bir mobilite söz konusu olsa da, Suudi ordusu asıl dönüşümü Türk savunma sanayii ile girdiği stratejik iş birliğinde yaşıyor. Baykar ile yapılan tarihi İHA anlaşmaları ve Roketsan’ın mühimmat teknolojilerinin Suudi topraklarında üretilmeye başlanması, Riyad’ın “teknoloji transferi” üzerinden bağımlılık zincirlerini kırma arzusunu yansıtıyor. Bugün Suudi Arabistan, sadece bir alıcı değil, GAMI(General Authority for Military Industries-Askeri Sanayiler Genel Otoritesi) ve SAMI(Saudi Arabian Military Industries-Suudi Arabistan Askeri Sanayi Şirketi) gibi kuruluşlar üzerinden %50 yerlilik hedefine yürüyen bir endüstriyel güç olma yolunda ilerliyor. Riyad’ın savunma hatları artık sadece kum tepelerinde değil, yapay zeka destekli erken uyarı sistemlerinde, asimetrik tehditlere karşı geliştirilen lazer silahlarında ve Ankara ile kurulan stratejik savunma köprüsünde inşa ediliyor. Bölgedeki gerilimin ikinci ve daha derin katmanında, Suudi Arabistan’ın operasyonel tecrübe ve askeri doktrinindeki köklü değişim yatıyor. Yemen’deki uzun ve yıpratıcı savaş, Suudi kurmay zekasına geleneksel orduların düzensiz birlikler karşısındaki zaafiyetlerini acı bir tecrübeyle öğretti. Bu bağlamda, 2026’daki Suudi ordusu, 2015’teki ordudan çok daha farklı bir “müşterek harp” anlayışına sahip. Hava kuvvetleri, deniz kuvvetleri ve hava savunma birlikleri arasındaki entegrasyon, ABD’nin de desteğiyle “Integrated Air and Missile Defense” (IAMD) konsepti altında en üst seviyeye çıkarıldı. Riyad’ın savunma bakanlığı, artık sadece gelen saldırıyı durdurmayı değil, saldırının kaynağını tespit edip anında imha edecek bir “sensörden-tetikçiye” döngüsünü kurmaya odaklanmış durumda. İran’ın Basra Körfezi ve Kızıldeniz’deki deniz trafiğini tehdit eden taktiklerine karşı Suudi Kraliyet Donanması, son yıllarda Fransız yapımı fırkateynler ve yerli üretim hücumbotlarla kapasitesini artırdı. Ancak denizdeki asıl güç çarpanı, insansız su üstü ve su altı araçlarına yapılan yatırımlardır. Suudi Arabistan, İran’ın sürpriz saldırı yeteneğini köreltmek adına, bölgeyi 7/24 gözetleyen bir dijital gözetleme ağı kurmuş vaziyette. Bu ağın merkezinde, sadece Batı uyduları değil, Suudi Arabistan’ın kendi yerli uydu programı ve yüksek irtifa İHA sistemleri bulunuyor. Suudi Arabistan ve İran arasındaki bu gerilimli çatışma süreci, aslında bir niyet ve dayanıklılık testidir. İran’ın yerli füze sanayii, ekonomik ambargolara rağmen “sayısal üstünlük” ve “düşük maliyetli saldırı” üzerine kurgulanmışken; Suudi Arabistan, “niteliksel üstünlük” ve “yüksek teknolojili savunma” ile karşılık vermek isteyecektir. Bu denklemde 2026 yılı itibarıyla ortaya çıkan en belirgin unsur, Suudi Arabistan’ın artık tek bir tedarikçiye mahkûm olmama iradesidir. Güney Kore’den alınan K239 Chunmoo çok namlulu roketatarlar, Çin’den tedarik edilen silahlı İHA’lar ve Türkiye’den alınan gelişmiş savunma teknolojileri, Suudi ordusunu çok kutuplu bir envanter yapısına kavuşturdu. Riyad’a düşen her füze, Krallığın askeri modernizasyon sürecindeki eksikleri gidermesi için birer uyarı fişeği işlevi görüyor. Suudi Arabistan, 2026’da sadece bir savunma gücü değil, aynı zamanda bölgesel bir güvenlik sağlayıcısı olma iddiasını taşıyor. Bu iddia, milyarlarca dolarlık Abrams tanklarının motor sesinden ziyade, kendi laboratuvarlarında geliştirdiği siber savunma kalkanlarında ve yerelleştirdiği mühimmat üretim hatlarında hayat buluyor. Sonuç olarak, Riyad ve Tahran arasındaki bu bilek güreşi, kimin daha çok silah aldığıyla değil, kimin bu silahları değişen savaş sahasının kaotik gerçekliğine daha hızlı adapte edebildiğiyle sonuçlanacaktır. Suudi Arabistan için bu süreç, artık bir vizyonun ötesinde, varoluşsal bir hayatta kalma mücadelesine dönüşmüş durumda. *Bu içerik serbest gazeteci veya konuk yazarlar tarafından hazırlanmıştır. Bu içerikte yer alan görüş ve ifadeler yazara aittir ve Independent Türkçe'nin editöryal politikasını yansıtmayabilir. silah ASKERİ GÜÇ SUUDİ ARABİSTAN Bölüm 1: Suudi Arabistan’ın askeri anatomisi Umut Berhan Şen Cuma, Mart 20, 2026 - 08:45 Main image:

Fotoğraf: Reuters