Osada Cabezo Redondo o powierzchni około 1 hektara funkcjonowała od 2100 do 1250 roku p.n.e. jako ważny węzeł między wnętrzem Półwyspu Iberyjskiego a wybrzeżem. Wielki pożar, który wybuchł około 1507-1428 roku p.n.e. zniszczył część zabudowy, ale „zachował” warsztat tkacki zatrzymany jak gdyby „w czasie”.