Sauðburður hófst óvenju snemma í Fljótshlíðinni þetta árið. Við byrjum á bænum Butru þar sem eru þrjár geitur og einn hafur. Fimm kiðlingar spóka sig þar um og leika sér saman en þeir eru tiltölulega nýkomnir í heiminn. Mömmur þeirra eru huðnurnar Lukka, Gyðja og Ása. Svo er það hafurinn Leifur, sem er mjög glæsilegur og flottur. „Já, þetta er voðalega fallegt ungviði og fjörugt. Það er mikill leikur í þeim enda er það þeirra líf, kiðlingarnir gera ekkert annað en að vera sniðugir,” segir Ágúst Jensson, bóndi í Butru í Fljótshlíð. Sauðburður er nú hafinn óvenjulega snemma á bæ í Fljótshlíð en þar er von á um fjórtán hundruð lömbum í heiminn í vor. Fimm kiðlingar eru líka nýkomnir í heiminn á öðrum bæ í Fljótshlíðinni. Ágúst segir að Jens Eyvindur, sonur þeirra hjóna á bænum, sé geitabóndinn en hann var vant við látinn þegar viðtalið fór fram. En hver er aðalmunurinn á geitum og íslensku sauðkindinni? „Þetta er gjörólíkt, það er voðalega fátt sameiginlegt með þessu. Allt annað að hugsa um þetta, allt aðrir karekterar og allt önnur hegðun”. Hvernig myndir þú lýsa geitunum? „Þær eru svo sjálfstæðar og sérstakar persónur,” segir Ágúst. Þá er það bærinn Teigur, sem er líka í Fljótshlíð, en þar er um 700 fjár og von á um 1400 lömbum í vor. Eitt lamb er komið í heiminn, fallegur hrútur, en hvað heitir hann? „Síló, af því að sílóið bilaði sama dag og það fæddist,” segir Ýmir Atli Guðnason, tilvonandi bóndi á Teigi.