Βρισκόσαστε σε μια σκοτεινή αίθουσα κινηματογράφου, απορροφημένοι από την ταινία, με το κουτί ποπ κορν δίπλα σας. Χωρίς να το καταλάβετε, το χέρι πηγαίνει ξανά και ξανά μέσα, παρόλο που το σώμα σας έχει ήδη καλύψει την πείνα του. Δεν είναι η ανάγκη που σας οδηγεί, αλλά κάτι πιο αυτόματο, σχεδόν μηχανικό. Λίγο αργότερα έρχεται το αίσθημα του φουσκώματος και ίσως μια μικρή ενόχληση ή απορία για το «γιατί συνέχισα να τρώω;». Πρόκειται για μια εμπειρία πολύ πιο κοινή απ’ όσο νομίζουμε και αποκαλύπτει ότι το φαγητό δεν σχετίζεται μόνο με τη βιολογική ανάγκη για ενέργεια. Διαβάστε γιατί συμβαίνει αυτό και τι λέει ο ειδικός στο Bovary.gr Διαβάστε περισσότερα στο iefimerida.gr