Toprak…yalnızca taş değil, yalnızca toz değil. O, kanın düştüğü yerde seni bağrına alan en eski ana rahmidir. Adını söylemeden saklar seni, kokusunu unutmaz, sesini gömer ama yok etmez. Ölümle konuşur, yaşamı sırtında taşır, hafızayı kemiklere mühürler. Ve biz, o hafızanın çocuklarıyız. Büyüdük…Dağlardan indirilen kemiklerle, anaların sessiz gözyaşlarıyla, köy meydanlarında yankılanan ağıtlarla. Bizi büyüten yalnızca toprak... Mecit Zapsu: Toprağın hafızası… yazısı ilk önce Nupel üzerinde ortaya çıktı.