انرژی خورشیدی، در زیرمجموعه انرژی‌های تجدیدپذیر قرار می‌گیرد، ازاین‌رو که این انرژی به منبع نامتناهی و پربرکت خورشید متصل است. اما این انرژی، بعد از واردشدن به جو زمین، با زوایای متفاوتی به جو زمین می‌تابد و براساس این زوایای متفاوت، شدت و ضعف می‌گیرد. آیا به همین دلیل روشن می‌توانیم انرژی خورشیدی را یک انرژی محلی بنامیم؟ رویا خوشنویس: انرژی خورشیدی، در زیرمجموعه انرژی‌های تجدیدپذیر قرار می‌گیرد، ازاین‌رو که این انرژی به منبع نامتناهی و پربرکت خورشید متصل است. اما این انرژی، بعد از واردشدن به جو زمین، با زوایای متفاوتی به جو زمین می‌تابد و براساس این زوایای متفاوت، شدت و ضعف می‌گیرد. آیا به همین دلیل روشن می‌توانیم انرژی خورشیدی را یک انرژی محلی بنامیم؟ به این معنا که نوع جغرافیا، کیفیت این انرژی و رابطه ما با آن را مشخص می‌کند. اگر این انرژی را محلی بدانیم، چرا ایران با ظرفیت قابل‌توجه خورشیدی، هنوز در نقطه‌ای بسیار پایین‌تر از پتانسیل واقعی خود ایستاده است. آیا محلی‌بودن به معنای واردشدن فضای اقتصادی خرد در سیستم استفاده از انرژی خورشیدی است؟ آیا «شهرک‌های خورشیدی» راه‌حل ایجاد فضای محلی هستند؟ برای بررسی این شکاف میان ظرفیت و واقعیت، با دکتر رسول لاهیجانیان، پژوهشگر و تحلیلگر سیاست‌گذاری انرژی، به گفت‌وگو نشستیم. سال‌هاست این پرسش تکرار می‌شود که چرا گذار به انرژی خورشیدی در ایران بسیار کند پیش می‌رود؟ مشکل در سیاست است یا فرهنگ؟