Бугунги кунда тупроқ шўрланиши ва деградацияси қишлоқ хўжалиги ривожига жиддий тўсиқ бўлиб қолмоқда. Айниқса, қурғоқчил ҳудудларда тупроқнинг табиий унумдорлиги пасайиб, экинлар ҳосилдорлиги кескин камаймоқда. Мазкур муаммоларни бартараф этишда анъанавий кимёвий усуллар билан бир қаторда экологик хавфсиз, илмий асосланган биологик ёндашувларга эҳтиёж ортиб бормоқда.