Í umræðu um íslenskt heilbrigðiskerfi er oft vísað til stefnumótunar, skipulags og fjármögnunar. Slík umræða er mikilvæg, en hún segir ekki alla söguna. Raunveruleg mynd birtist ekki í skýrslum eða áætlanagerð, heldur í daglegum rekstri, í starfseminni, á vöktunum, í vitjunum, hjá starfsfólkinu í samskiptum við sjúklinga og aðstandendur.