Línur eru farnar að skýrast á framboðslistum fyrir sveitarstjórnarkosningarnar í vor og það er ljóst að töluverð endurnýjun verður í forystu flokkanna í borginni. Þar hafa átta flokkar kynnt oddvita sína. Í þessu samhengi var það sérstaklega rætt - og vakti töluverða athygli - í vikunni að staðan er nú þannig að fimm af þessum oddvitum hafa með einum eða öðrum hætti tekið þátt í starfi Sjálfstæðisflokksins - þótt verulegur munur sé á þátttökunni og hversu langt er liðið síðan. Í Þetta helst í dag er rætt um það þegar stjórnmálamenn skipta um flokk. Rætt er við Guðmund Heiðar Helgason, almannatengil, og Sigurð Pétursson, sagnfræðing. Nokkuð hefur verið rætt um fjölda oddvita í framboði í Reykjavíkurborg sem hafa með einum eða öðrum hætti tekið þátt í starfi Sjálfstæðisflokksins. Almannatengill segir margar breytur ráða því hvernig almenningur metur fortíð frambjóðenda. „Þetta er áhugaverð umræða og ég skil alveg að fólk sé að taka þetta saman. Þetta er fólk sem tengdist Sjálfstæðisflokknum á einhvern hátt áður,“ segir Guðmundur Heiðar. Erfitt sé þó að segja til um áhrif slíkrar fortíðar á viðhorf til frambjóðenda. „Það er háð ótrúlega mörgum breytum hvernig kjósendur upplifa viðkomandi. Það er ákveðin forsaga málsins, getur verið háð tímasetningu, hversu róttæk skiptin voru og svo einmitt þessi hughrif kjósenda, hvort þeir finni lykt af tækifærismennsku eða hvort þetta sé í raun og veru alvöru prinsip afstaða.“ „Það eru mörg tilfelli þar sem fólki kannski finnst að flokkurinn hafi yfirgefið sig, flokkurinn passi ekki við þeirra áherslur. Mínar áherslur eru þær sömu en það er flokkurinn sem fór í aðra átt. Það er til dæmis alveg gott dæmi um það að frambjóðandi sé að stilla sér upp sem ekta valkost, hugsjónarmanneskju, þó svo að undir niðri sé kannski einhver tækifærismennska.“ Sigurður Pétursson, sagnfræðingur, segir að það sé gömul saga og ný að stjórnmálamenn skipti um flokk eða slíti pólitískum barnsskónum í tilteknum flokki áður en haldið er í annan. Þá gæti slíkum tilfellum fjölgað. „Nú erum við komin með átta flokka að minnsta kosti í stað þess að vera áður með fjóra flokka og þá verður bilið milli flokkanna ansi lítið,“ segir Sigurður. „Sjónarmunurinn er kannski ekki svo mikill og þá er kannski bara hending hvar fólk velur að starfa, en pólitík er líka að grípa tækifærin þannig að þegar tækifæri opnast þá stökkva persónur fram á sjónarsviðið þar sem þeir telja sig geta náð einhverjum árangri.“ Nánar er farið yfir þessi mál og rætt við Sigurð og Guðmund í Þetta helst í dag.