Katla Ársælsdóttir skrifar: Ekki hugmynd er nýtt samstarfsverkefni Gaflaraleikhússins og Borgarleikhússins. Verkið er sýnt á Litla sviði þess síðarnefnda um þessar mundir. Þetta er í annað sinn sem Gaflaraleikhúsið sýnir í Borgarleikhúsinu en á síðasta leikári frumsýndu þau gamanleikinn Tóma hamingju sem fékk góðar viðtökur. Það getur verið snúið að vera ungur. Skyndilega eru ýmiss konar ákvarðanir sem þarft er að taka er varða framtíðina og hægt að fara margar leiðir. Hótel mamma og þau fríðindi sem þar er boðið upp á eru ekki á boðstólum að eilífu. En hvaða leið er best að fara? Hvaða nám hentar og hvort er betra að huga strax að íbúðarkaupum eða verja fyrst peningum í ferðalög? Það getur reynst flókið og yfirþyrmandi að byrja að feta sig í heimi hinna fullorðnu. En hvenær verður maður í raun og veru fullorðinn? Vinirnir Arnór Björnsson, Óli Gunnar Gunnarsson og Vigdís Hafliðadóttir velta þessum stóru spurningum fyrir sér. Þau leita svara við spurningum sem flestallir spyrja sig á meðan þau fást við pappakassaflóð þar sem ýmislegt leynist. Bryndís Ósk Ingvarsdóttir sá um leikmynd og búninga en leikmyndin og langflestir leikmunir eru gerðir úr pappakössum, þar á meðal hljóðnemar, sófar og hjól svo dæmi séu nefnd. En það er ýmislegt fleira í kössunum sem ekki er haldbært, eins og nikótínfíkn Óla, hræðsla við skuldbindingarkassi Vigdísar og ástarsorgarkassinn sem virðist ómögulegt að losna við. Þau leita svara við stóru spurningunum meðal pappakassanna, þau reyna að finna sig sjálf og þurfa á sama tíma að horfast í augu við ýmislegt sem þar leynist. Óreiða pappakassa sem fá að safna ryki inn í geymslu er táknmynd þess sem á sér gjarnan stað innra með okkur. Við sönkum að okkur ýmiss konar reynslu og tilfinningum sem við reynum að flokka og vinna úr, henda eða finna stað fyrir sem getur reynst erfitt. Í byrjun verksins finnur Arnór lífsgæðakapphlaupsspil sem þau ákveða að spila. Einungis er hægt að spila spilið einu sinni og þau fara öll í ólíkar áttir og gengur misvel að komast á næsta borð. Til dæmis fær Arnór silfurskeið sem hjálpar honum töluvert en þrátt fyrir það er útkoman ekki eins og best verður kosið. Við fáum ekki öll sömu spilin í hendurnar og berum okkur saman við aðra en eins og spilið sýnir fram á eru aðrir ekki endilega með hlutina meira á hreinu og ekki er allt sem sýnist. Það er ýmislegt sem felst í því að eldast og margt breytist. Ást og vinátta eru stór þemu í verkinu og því er lýst hvernig slík sambönd breytast. Það verður síerfiðara að finna tíma fyrir vini án þess að það sé skipulagt með löngum fyrirvara, sér í lagi ef maki eða börn eru í spilinu. Makaleit getur einnig verið snúin og ýmislegt sem þarf að huga að í þeim efnum. Til að mynda er því velt upp hvort best sé að reyna að finna sér eldri maka svo auðveldara sé að komast inn á húsnæðismarkað. Þau syngja þó nokkur frumsamin lög sem þau Vigdís Hafliðadóttir og Egill Andrason sömdu. Lögin, eins og margir aðrir þættir verksins, eru grípandi og sniðug og sönghæfileikar Vigdísar fá að njóta sín. Egill Andrason er leikstjóri verksins. Þetta er í fyrsta sinn sem hann leikstýrir í atvinnuleikhúsi en hann var dramatúrg í leikritinu Skammarþríhyrningnum sem var frumsýnt var í haust. Ásgrímur Gunnarsson er aðstoðarleikstjóri. Ljósahönnun er í höndum Sölva Dýrfjörð og kom hún einkar vel út. Hljóðmynd var í höndum Elíasar Geirs Óskarssonar sem sá einnig um útsetningu laga ásamt Mána Svavarssyni. Verkið er lifandi. Þríeykið fjallar um málefni líðandi stundar og gerir grín að hinum ýmsu þjóðfélagshópum sem og sjálfu sér. Á frumsýningunni duttu leikararnir nokkrum sinnum úr karakter, rugluðust og hlógu með áhorfendum sem gerði tiltekið atriði gjarnan enn fyndnara og truflaði lítið þar sem þau eru að leika útgáfu af sjálfum sér. Frumsýningin var á sama tíma og undanúrslitaleikur Íslands og Danmerkur á EM í handbolta sem þau grínuðust með. Því væri áhugavert að vita hvaða breytingum verkið tekur er líður á sýningartímabilið. Verkið verður einlægara í seinni hluta sem var ágætt uppbrot frá miklu gríni og glensi. Hins vegar þótti mér þau atriði einum of langdregin á köflum. Ekki hugmynd er skemmtilegt og sniðugt verk sem margir geta speglað sig í. Spurningarnar sem þríeykið veltir upp eru spurningar sem mörg spyrja sig reglulega en erfitt er að finna svörin við þeim, enda veit enginn neitt og allir eru bara að gera sitt besta. Eins mikið og þau reyna þá eru sífellt fleiri pappakassar til að sortera og sú vinna klárast eflaust aldrei. Gaflaraleikhúsið er þekkt fyrir fyndin og sniðug leikverk og Ekki hugmynd er þar ekki undanskilið. Katla Ársælsdóttir, leikhúsrýnir Víðsjár, fjallar Ekki hugmynd sem var frumsýnt á nýja sviði Borgarleikhússins á dögunum. „Gaflaraleikhúsið er þekkt fyrir fyndin og sniðug leikverk og Ekki hugmynd er þar ekki undanskilið.“ Katla Ársælsdóttir flutti pistil sinn í Víðsjá á Rás 1 sem finna má í spilaranum hér fyrir ofan. Katla lærði leikhúsfræði í Trinity College í Dublin og bókmenntafræði í Háskóla Íslands.