Boşalan koltuklara kimler oturacak? Riskleri açıkça dile getirenler mi? Yoksa “ürün çıkmalı, sonra bakarız” diyenler mi? Eleştirenler mi? Yoksa uyum sağlayanlar mı? İçeride kalanlar gerçekten güvenliği mi savunacak, yoksa yalnızca büyümeyi alkışlayan sessizliği mi?