Наврўз шунчаки тақвимдаги алоҳида сана эмас, балки табиат уйғониши, қалб тозалигини намоён этувчи, Шарқ халқларининг кўп асрлик маданиятини ўзида мужассамлаштирган улуғ айёмдир. Ҳар бир мамлакатда ўзига хос рангин маросимлар билан бойитилган бу байрам замирида бир хил эзгу ғоя – янгиланиш ва ҳамжиҳатлик яширин. Ўзбекистонда Наврўз келиши билан маҳаллаларда “ҳашар” бошланиб, кўча ва боғлар ободонлаштирилади. Машҳур таом – сумалак атрофида кечаси билан қўшиқ айтилиб, тилак билдирилади, қозон ковланади.