Miqësitë e dëmshme shpesh kalojnë pa u vënë re nga prindërit. Këto shenja dhe këshilla ju ndihmojnë të reagoni në kohë Është normale që jo të gjithë miqtë e fëmijës tuaj t’ju pëlqejnë dhe është e rëndësishme t’u jepni fëmijëve hapësirë për të eksploruar miqësi të ndryshme. Megjithatë, ndonjëherë nuk bëhet fjalë vetëm për simpati apo antipati – marrëdhënia mund të bëhet e pashëndetshme dhe e dëmshme. Në situata të tilla, prindërit shpesh e kanë të vështirë të vlerësojnë si të reagojnë dhe nëse duhet të ndërhyjnë. Këto miqësi mund të ndikojnë negativisht në mirëqenien emocionale dhe sociale të fëmijës, prandaj ekspertët këshillojnë si të njihet problemi dhe si t’i qasemi atij. Çfarë është një miqësi toksike? Emily Zeller, terapiste familjare dhe martesore, e përshkruan mikun toksik si një person që “në mënyrë të vazhdueshme sillet në mënyrë që e lodh fëmijën, e manipulon ose i shkakton dëm emocional, social, madje edhe fizik”. Këto marrëdhënie karakterizohen nga modele të qarta sjelljeje të pashëndetshme, si: negativitet i vazhdueshëm (nënçmim, tallje, ulje e vetëvlerësimit) sjellje kontrolluese dhe posesive drama dhe manipulim (ndjenjë faji, përhapje thashethemesh, “testime” besnikërie) marrëdhënie njëanshme (njëra palë vetëm merr, pa dhënë) presion nga bashkëmoshatarët për sjellje të rrezikshme Shenjat që fëmija është në një miqësi toksike Nuk është gjithmonë e lehtë ta vëreni këtë, sepse fëmijët shpesh nuk dinë ta shprehin çfarë po përjetojnë. Sipas terapistes Cheryl Groskopf, duhet të jeni të vëmendshëm nëse: fëmija ndryshon sjellje (bëhet më i heshtur, i tërhequr apo i tensionuar) largohet nga njerëzit që më parë i besonte duket i lodhur emocionalisht pas takimeve me atë mik është më i irrituar, i trishtuar ose i paqëndrueshëm Sjellja pas takimeve është shpesh sinjali më i qartë, transmeton Telegrafi. Si të flisni me fëmijën Fëmijët shpesh e kanë të vështirë të flasin për këto situata. Ekspertët këshillojnë të mos reagoni me ashpërsi. Mos: e kritikoni drejtpërdrejt mikun e vendosni fëmijën në pozitë mbrojtëse Bëni: pyetje të hapura dhe të qeta tregoni interes dhe mirëkuptim Shembuj pyetjesh: “A ndihesh i/e sigurt kur je me të?” “Çfarë ndodh kur nuk pajtoheni?” “A mund të thuash lirshëm mendimin tënd?” Qëllimi është të ndihmoni fëmijën të kuptojë vetë ndjenjat e tij. Nëse fëmija nuk e sheh problemin Ndodh shpesh që fëmija të mos e kuptojë se marrëdhënia është e dëmshme. Në vend që ta quani mikun “të keq”: bëni pyetje reflektuese vini në dukje ndryshimet në sjellje jepni shembuj të marrëdhënieve të shëndetshme Jepini kohë dhe hapësirë që të arrijë vetë në përfundime. Kur duhet kërkuar ndihmë profesionale? Në disa raste, mbështetja e prindërve nuk mjafton. Kërkoni ndihmë nga psikologu shkollor, terapisti, pediatri, sidomos nëse: gjendja emocionale përkeqësohet ndjeshëm ka shenja abuzimi shfaqen sjellje të rrezikshme Një profesionist mund ta ndihmojë fëmijën të kuptojë situatën, të vendosë kufij, të mbrojë veten emocionalisht. Çfarë duhet të mbani mend Një miqësi e shëndetshme: ndërtohet mbi respekt dhe besim nuk e lodh emocionalisht fëmijën nuk e bën të ndihet më pak i/e vlefshëm Roli i prindit nuk është të kontrollojë, por të udhëzojë dhe të mbështesë. /Telegrafi/