Habermas je zapravo bio pravi nastavljač frankfurtske škole, koji je završio ono što su započeli osnivači, a to je - povratak političke ekonomije u zagrljaj filozofije. Tako odvojena od političke ekonomije, filozofija je postala kritika kulture, ideologije i komunikacije, ali ne i kritika samog ekonomskog sistema koji te fenomene proizvodi. Umjesto analize kapitalističkih odnosa proizvodnje, nastala je teorija društvene svijesti bez materijalne osnove, kritika otuđenja bez kritike kapitala