Të jetosh me një partner me ankth: Gjërat që nuk thuhen, por ndihen çdo ditë

Kur njëri partner jeton me ankth, edhe tjetri përfshihet emocionalisht pa e kuptuar. Psikologët zbulojnë si ta ndihmoni pa humbur veten dhe si të ruani ekuilibrin në lidhje Kur një partner jeton me ankth, ai rrallë mbetet vetëm një përjetim i brendshëm. Ankthi nuk është vetëm ndjenjë personale, ai bëhet pjesë e marrëdhënies, duke ndikuar në komunikim, në ndjenjën e sigurisë dhe në mënyrën si të dy partnerët mendojnë, ndjejnë dhe reagojnë ndaj njëri-tjetrit. Partnerët e personave me ankth shpesh ndihen të hutuar, të mbingarkuar, të pafuqishëm ose emocionalisht të lodhur. Në të njëjtën kohë, ata duan të ndihmojnë, por nuk janë të sigurt si ta bëjnë këtë pa humbur veten. Të kuptuarit e këtyre mekanizmave dhe mënyra se si secili partner mund të marrë përgjegjësi për rregullimin e gjendjes së vet emocionale, mund ta shndërrojë ankthin nga burim konflikti në mundësi për rritje, empati dhe qëndrueshmëri, transmeton Telegrafi. Pyetjet më të shpeshta që lindin në këto marrëdhënie janë: Si të mbështes partnerin pa e lënë pas dore veten? Pse sigurimet dhe qetësimet nuk funksionojnë gjithmonë? Pse edhe unë bëhem i/e shqetësuar ose tërhiqem kur partneri është në ankth? Si përjetohet ankthi nga partneri Ankthi aktivizon sistemin nervor që kërkon vazhdimisht rrezik dhe pasiguri. Truri fillon të fokusohet në skenarët më negativë. Kjo mund të shfaqet përmes nevojës për sigurime të vazhdueshme, kontrollit, emocioneve intensive, nervozizmit ose shmangies. Për partnerin, kjo shpesh nënkupton: ndjesinë sikur “ecën mbi vezë” marrjen e përgjegjësisë për qetësimin e tjetrit përsëritje të bisedave pa zgjidhje “përthithje” të ankthit përmes ngarkesës emocionale ndjenjë kontrolli ose mbytjeje luhatje mes afërsisë dhe tërheqjes Studimet tregojnë se ankthi mund të “transmetohet” brenda marrëdhënieve, sidomos kur mungojnë mënyrat e shëndetshme të rregullimit emocional. Modelet më të zakonshme në marrëdhënie Rrethi i sigurimeve Partneri ankthioz kërkon konfirmim për të ulur pasigurinë. Kjo funksionon përkohësisht, por në afat të gjatë e mban ankthin aktiv. Me kalimin e kohës, asgjë nuk mjafton dhe partneri tjetër lodhet. Roli i “rregulluesit” Njëri partner përpiqet vazhdimisht të qetësojë tjetrin. Edhe pse me qëllim të mirë, kjo krijon pabarazi dhe lodhje emocionale. Cikli afrim–tërheqje Njëri kërkon afërsi dhe përgjigje, ndërsa tjetri tërhiqet për t’u mbrojtur. Ky model rrit stresin për të dy. Ndikimi në sistemin nervor Sipas teorisë polivagale, njerëzit ndikojnë vazhdimisht njëri-tjetrin përmes tonit të zërit, gjuhës së trupit dhe mimikës. Rregullimi i përbashkët funksionon vetëm kur secili di të rregullojë veten. Përndryshe, njëri mbart gjithë barrën. Nga këndvështrimi neurobiologjik, ankthi është aktivizim i vazhdueshëm i reagimit “lufto ose ik”. Kur njëri partner është në këtë gjendje, edhe tjetri shpesh reagon njësoj – ose tensionohet, ose tërhiqet. Si ta ndihmoni partnerin 1. Pranoni emocionin, jo frikën Pranimi qetëson, ndërsa argumentimi e mban ankthin aktiv. Shembuj: “E shoh sa e vështirë është për ty.” “Ka kuptim që ndihesh kështu.” 2. Qëndroni të qetë në veten tuaj Para se të reagoni, vëzhgoni gjendjen tuaj. Frymëmarrja e ngadaltë dhe prania e qetë janë më të fuqishme se fjalët. 3. Vendosni kufij të qartë dhe me empati Kufijtë mbrojnë të dy partnerët. Ata nuk janë refuzim, por stabilitet për marrëdhënien. 4. Ndihmoni në rikthimin te momenti aktual Frymëmarrja e përbashkët, një shëtitje e shkurtër ose thjesht prania e qetë ndihmojnë në uljen e ankthit. 5. Inkurajoni hapa të vegjël Në vend të presionit, orientoni drejt veprimeve të vogla. Edhe 5 minuta mund të jenë fillimi i një ndryshimi. Si të mbroni veten Partnerët shpesh harrojnë veten, gjë që çon në lodhje emocionale. Është e rëndësishme: të shprehni ndjenjat tuaja të dalloni kur po humbni balancën të kërkoni mbështetje të kuptoni kufirin mes ndihmës dhe vetëneglizhimit Secili është përgjegjës për gjendjen e vet emocionale. Përgjegjësia e përbashkët në lidhje Një marrëdhënie e shëndetshme kërkon përgjegjësi nga të dy. Personi me ankth duhet të mësojë ta njohë dhe ta menaxhojë atë, ndërsa partneri tjetër të ruajë kufijtë dhe stabilitetin emocional. Si të përparoni së bashku Pa vetëdije dhe përpjekje të përbashkët, ankthi mund të dëmtojë marrëdhënien. Përparimi fillon kur kaloni nga kontrolli te mirëkuptimi, nga reagimi impulsiv te përgjigjja e menduar. Të duash një person me ankth nuk do të thotë të eliminosh çdo pasiguri. Do të thotë të mësoni si të qëndroni të qëndrueshëm së bashku, edhe kur ankthi shfaqet. Me kohë, aftësitë që zhvillohen nga kjo përballje – durimi, ndjeshmëria dhe vetëdija, mund të bëhen themeli i një lidhjeje të fortë dhe të qëndrueshme . /Telegrafi/

Go to News Site