Εδώ, στο «Είκοσι», έχουμε αναρίθμητους τρόπους απροστάτευτου πένθους, ο χρόνος που δεν περνά είναι εχθρικός, η ζωή μέρα τη μέρα γίνεται ολοένα και πιο σκληρή. Η μνήμη του γιου είναι αιμάσσουσα και ζωντανή